Paeiz Gerye Mikone

تولدت مبارک باد نازارکم وفا نداشت تاریخی که با وفات یکی شد و دوباره خاک که دوباره با مردم با وفات یکی شد در سایه نمناک شهر گم شد نفسهای زمین سردی اشکای منو ،افسوس مهتابو ببین لرزیده سقف آرزو خاکی شده تن پوش غم پاییز گریه میکنه ،با بغض های مردمم شاید دلم آروم شد با نبض کند کودکی شاید بتونم سر کنم ،با ماتم آوارگی شاید دلم آروم شد با نبض کند کودکی شاید بتونم سر کنم ،با ماتم آوارگی فانوس رو بالا بگیر دنبال خورشیدی برم زیر همین آوارها ،شاید صدایی بشنوم فانوس رو بالا بگیر دنبال خورشیدی برم زیر همین آوارها ،شاید صدایی بشنوم شاید دلم آروم شد با نبض کند کودکی شاید بتونم سر کنم ،با ماتم آوارگی شاید دلم آروم شد با نبض کند کودکی شاید بتونم سر کنم ،با ماتم آوارگی