Arezoye Vahi

من روی هر شاخه نشستم دل به هر غنچه که بستم واسه من نقش امیدی شد رو قلب سرد و خستم من اسیر سرنوشتم سرنوشتی که نوشتن من میخواستم که تو باشی اما دل دادی به رفتن دستای گرمتو هیچوقت ندادی به دست سردم بس که ناامیدم از تو، شعر رو من خط خطی کردم درد من درد خزونه یه خزون بی نشونه وقتی عشقت بی دوومه عمر من دیگه تمومه زیر قطره های بارون من صداتو نشنیدم بی تو یک شاخه گل سرخ واسه دلم نچیدم تو که خوب و بی گناهی واسه این خسته پناهی چرا خط زدی امیدو با یه آرزوی واهی دستای گرمتو هیچوقت ندادی به دست سردم بس که ناامیدم از تو شعر رو من خط خطی کردم درد من درد خزونه یه خزون بی نشونه وقتی عشقت بی دوومه عمر من دیگه تمومه من روی هر شاخه نشستم دل به هر غنچه که بستم واسه من نقش امیدی شد رو قلب سرد و خستم من اسیر سرنوشتم سرنوشتی که نوشتن من میخواستم که تو باشی اما دل دادی به رفتن دستای گرمتو هیچوقت ندادی به دست سردم بس که ناامیدم از تو شعر رو من خط خطی کردم درد من درد خزونه یه خزون بی نشونه وقتی عشقت بی دوومه عمر من دیگه تمومه زیر قطره های بارون من صداتو نشنیدم بی تو یک شاخه گل سرخ واسه دلم نچیدم تو که خوب و بی گناهی واسه این خسته پناهی چرا خط زدی امیدو با یه آرزوی واهی دستای گرمتو هیچوقت ندادی به دست سردم بس که ناامیدم از تو شعر رو من خط خطی کردم درد من درد خزونه یه خزون بی نشونه وقتی عشقت بی دوومه