Be Range Khoon

دنیا سر سازش نداشت با من خیلی از تو راهه تا من تو چیکار کردی با من فردا دیگه دیره دلم داره میمیره نفست برا کی میره بگو کجا دلت گیره من از خودم خستم من از خودم دلگیر دلم میشه با من یه روزی غافلگیر همه جارو گشتم ندیدمت جایی تو فکر فرداتم تو اوج تنهایی منم ،اون که نرسیدن تا ابد بهش میاد تو ارزوم اون ور میزه اما میزه کش میاد دلم ابری تر از هر شب ولی بارون نمیباره نبین پاییزو که برگاشو تو کوچه نمیزاره این روزا دیوونه ترم دیوونه ترم بسوز ای دل که عشقم مادر شد و من هنوزم پسرم اصلا فدا سرش شبایی که خوابم نمیره عشقای امروزی مثل الکل زودپرن تا به صدای تو معتاد شدم رفتی حالا هر روز به خودم خاطره تزریق میکنم لعنت به اون تقدیری که جدایی واسمون نوشت کار خوبه رو تو کردیا اجرت با سرنوشت جفتمون گذشتیم من فقط از بدیات تو هم که فقط از من یادت باشه حتما مگه نمیگفتی با همه وجود دوست دارم بی وجود گفتن گفتن نسبت داری باهاش خبر دارم روزگار بد کرد با قلبم تاکردم خاطره هامونو گذاشتم زیر بالشتی که هر شب تا صبح من برای تو مثل سگ گریه کردم حلالم کن من یه جاهایی بهت بد کردم نه میتونم خوب تو باشم نه با این تن بی جونم از نو کنار تو برگردم میبخشم همه چیم نذر چشات اون خدا فقط میدونه من چه جاهایی کمر خم کردم دنیا برام جای تنگی شده این روزا قسم به اون خدایی که دوره ازم باور کن چه شبایی که برات خط خطی کردم سرو صورت توی دیوار زدم مشتامو با یادگاریات زدم حرفامو انگار هر شب یه چیزی میزنه سوزن سر انگشتای من حس نمیکنم دستامو چقد دیگه ببرمت از همه عکسامو جمع کنه یکی اشکامو من از خودم خستم من از خودم دلگیر دلم میشه با من یه روزی غافلگیر همه جارو گشتم ندیدمت جایی تو فکر فرداتم تو اوج تنهایی نفهمید من اونو واسه زندگی نخاستم زندگی زندگی رو واسه تو میخاستم فراموشم نکنیا نگی از یاد تو رفتم اگه هیچوخت دلت برام تنگ نشد حتی یه جایی بد مردم یه نفر شبیه تو دست یه نفر که یه نفر شبیه من نبودو گرفته بود اه نگم برات چه بارونی میومد حیف اونی که یارش اصلا بهش نمیومد گفته بودم میترسم یه روز از دستم بری نذاری که ترسو بشم اشنام با بغض شب هر از گاهیم میخندم به یادشم بهم میگفت خونه میخام اونم تو بالاشهر همین که فهمیدزندم با چشاش یه چیزایی میخاست که ندیده بود خونه اقاش با اینکه همیشه بد منو میخاست اما هنوزم که هنوزه دنیامه چشاش زخم خوردم من ازت دل کندم من ازت تو پایین شهر یکی بود که میگفت از سنگه فقط چشای تو سگ داشت ولی گرگ بیابون بودم الکلم دودم من ازت دورم با اینکه مغرورم ولی قبول داری که بودم ساقی داغی واسم پر بریز که لب ریز لب ریزم دلم داغی اصلا پر کن ازم که انداختن از چشام فدا سرت اگه دیگه نمیخاد منو بره گور باباش