Havaye Raftan

یکی از ما که از این خونه بره جاشو آرامش محض میگیره زیر سقف خونمون باور کن داره خندیدنو یادم میره گاهی نمونده هیچ راهی میگذرن این روزا به فرصت آهی گذشته کار از کارم هوای رفتن دارم از این سکوت بیزارم نفرین به این عشق گذشته کار از کارم که مثل ابر میبارم نگو که دوست دارم نفرین به این عشق به زندگی بعد تو شاید همه بگن عادت ندارم تو دور شو از منو فراموش کن خودم یه جور طاقت میارم نمیشه باورم ولی انگار آخر قصمون رسیده یه کاری کردی با دلم قلبم از هرچی عشقه نا امیده گذشته کار از کارم هوای رفتن دارم از این سکوت بیزارم نفرین به این عشق گذشته کار از کارم که مثل ابر میبارم نگو که دوست دارم نفرین به این عشق