Mahtab

غمت از ماه میریزه رو تنهاییم میشینه کسی اصلا حواسش نیست چقدر این لحظه غمگینه چشات ترانه ای از گرمای جنگ سرده که این غم گرچه زیبانیست ولی زیباترت کرده پشت پلکت انگار خوابیده یه خورشید رو خط لبخندت جامونده شعری که ازمردن میترسید تردی مثل بارون جاری مثل مهتاب آرومی شبیه دریایی که انگار حیفه پاشه ازخواب بمون تا من نگم ای کاش مثل تحریر گرمی باش تو هر آواز شبیه رقص تو رگبار مثل بارون تو گندمزار صدام کن باز پشت پلکت انگار خوابیده یه خورشید رو خط لبخندت جامونده شعری که ازمردن میترسید تردی مثل بارون جاری مثل مهتاب آرومی شبیه دریایی که انگار حیفه پاشه ازخواب