Shomal

بیا بازم‌،مث قدیم‌ با هم‌ دیگه‌ بریم‌ شمال‌ دلم‌ گرفته‌ راضیم‌ به‌ این‌ خیالای‌ محال‌ منو ببر تا آخر،جاده‌ ی‌ چالوس‌ ببرم‌ تا شیشه‌ ی‌ بارونی‌،خیس‌ِ اتوبوس‌ ببرم‌ تا جای‌ پات‌ رو ماسه ‌ی‌ د‌اغ متل‌ قو ببرم‌ تا آخرین‌ دلهره‌ ی‌ نگا‌ه آهو ببرم‌ منو ببر تا گم‌ شدن‌ تو اون‌ چشای‌ بی ‌قرار تا ساختن قصر شنی‌ رو ساحل‌ دریا کنار دلم‌ پره بیا بازم‌ با همدیگه‌ بریم‌ سفر جای‌ ما اونجا خالیه‌ منو ببر،منو ببر یه‌ عمره‌ جاده‌ ی‌ شمال‌ منتظر عبور ماس‌ نمیدونه‌ یکی‌ از اون‌ دوتا قناری‌ بیصداس‌‌ یادش‌ بخیر،لحظه ‌ای که چشمای ما دریا رو دید نور چرا‌غ زنبوری‌،رستوران‌ اسب‌ سفید یادش‌ به‌ خیر شنای‌ ما میون‌ موجای‌ بلا خاطره‌ های‌ مشترک‌،وقت‌ سفر تو جنگلا دلم‌ پره بیا بازم‌ با همدیگه‌ بریم‌ سفر جای‌ ما اونجا خالیه‌ منو ببر،منو ببر یه‌ عمره‌ جاده‌ ی‌ شمال‌ منتظر عبور ماس‌ نمیدونه‌ یکی‌ از اون‌ دوتا قناری‌ بیصداس‌‌