Injaneb

شایع منم احترام نظامی اگه توام بهم احترام بذاری اگه یه قلب عین آینه داری مثل مایی قابل احترامی من همه ی آدما رو دوست دارم همیشه هم این حسمو بروز دادم همیشه به همه خوشبینم درست یا نه همیشه نشون دادم چقدر تو مشتامن به همه ادب کردمو همین ادب کردنو ادب کردن رفبق از یه جا دیگه عقلم رسید از چشم میوفتی اگه در دسترسی منم اون بودم که بودم همه جا چه تو جمع چه تو فرش خونه ام خودم اجازه دادم ازم بدونن خودم به خودم وقت دادم نفهم بمونم و از هر سوراخ ده دفه نیش بخوره بهم میخو ببینم و باز گیر بکنه بهم د آخه کجای دنیا شیر شل و وله یهو یکی از تو آینه خفتمو گرفت ازم خواست بشم چیزی که الانم منی که دیگه شکم سیری ندارم زیر زمینی و بدون قلاده ام من رپ میخونم که تکون بده جمع با من آ روبروت نور بنداز شیر اومده سفتو محکم با اینکه دیر اومده رد شده از لب تیغ اومده میخونه یه ایران پا میکوبنش خوب آره برا ما هم گاهی اوقات خیلی شرایط باب میل نبود ما هم تنگ بود راه پلمون ما هم خیلی گیر و دار داشت قصه مون محله ما ستاره نداشت آدما بدون آرزو پشت دراش بودن منم عادی بود عقده برام اما باز یادمه هر شب تا صبح نگران بودم باید به یه جا میرسیدم وقتی میام نتونی بلند شی از جات من جواب همون سوالایی شدم که هیشکی بهش جواب منطقی نداد واسه خودم هی رفتم اومدم دیدم حرفای آدما تو دفتر منن دیدم خیلی شیرین تر از پوله بدون اجازه حرفمو زدم الان داره میشه ده سال که حالا جفتمونو مینویسه دستام داشی منو تو این ده سال کسی کف این خیابونا نشناخت من آشنا ترین غریبه شهرم که دیگه همه اشتباهامو کردم داشی من دیگه برنمیگردم آماده صحنه ام از همه چی کندم سخت بود خیلی اما باید پس میدادمش روبروت نور بنداز شیر اومده سفتو محکم با اینکه دیر اومده رد شده از لب تیغ اومده میخونه یه ایران پا میکوبنش به خودم داشتم هر دینی وقتی شده بود خودمو جمع کنم از این وقت خب از همیشه باهام وقتی شده بود فکر کنم به دلیل کارام به اینکه چرا هیشکی منو ندیده تاحالا انگار بسمه دیگه این دنیا رو دیدن از پشت پنجره شیشه ای انگار بسمه دیگه این مردی که اصلا شبیه همیشه نی دوباره شروع کردم دوباره از صفر قصد دوباره و دوباره واسه اونا که میگفت لیاقتشو نداره واسه هرکی ازم منتظر جوابه حالا لا به لای این کوچه های بلند حالا که دیگه رو در رو تو چشمای توام حالا که مرد شدم رو این پای خودم قول میدم همه چیو رو به راه میکنم بهت قول میدم جبران شه هر روزی که تو هم مشتام گره ان بهت قول میدم جبران شه هر روزی که رو سقف بود صبح آمپرم من اینجانب محمدرضا شایع ام من اون لونه بند ورق مچاله ام زنده ام به همین خط خطیا به تو روت وایسادن به دهن گشادم