Tajdidi +18

[ورس یک – شایع] بعید میدونم ببینم بعدِ چهلو مِعدم و گِرو دادم برا تِلو بذا تالاریا وایسن صفِ جلو عشق است زیرزمینی های اهلِ دلو تجدیدیِ ادبیات بلده شعرو بابام شیفت وایستاد بخره دِوو برا ما ذوق داشت نوشابه بغل چلو تلویزیون کلوپ خاموش سرِ یه ربع عقده هامو دوس دارم چون * گشادمو تنگ کرد بُرد روو صندلیِ اتوبوس خوابم چون دیدم توو زندگیم خدا تا کم و کسر هست عشق می‌کردم میگفتن وایسا دمِ دفتر مدیر هر روز چون واس ما بده چشم، من شدم علت شرمندگی فامیل چون نمی‌خواستم توو بانکا کارمند شَم پَ من از سُنَت به دور فامیل فامیل شد تا * کرد تهرون تا شد فیِ امضا و مُهرم گرون حرصم گفت ممرضا محکم بخون پرت کردم یه صدای کلفت از گلوم روم لاغر و تووم لندهور شدنِ نشدنا خوشمزه بود موهای بلالُ کرد منِ تخس زعفرون گرگ زد بِهمون آشنا تا ننه بابا هو کردمون اَ مشکلاتِ روزمره بود تا شبایی که تهِ کوچه بن بست زبون می‌سوخت اَ تُندیِ پنج پهلوون هی گشت گشتمون ، زد دستبند بهمون باز من و شب و جدول چنون رپ نوشتیم همه عشق کردن بگو [کورس] هم قواره جیگر گرگ دل ماست این که میگن دلِ بزرگ دلِ ماست وقتی چراغ زرده بگاز احتیاط، شرطِ عقلِ * دلِ دریایی که میگن دل ماست هرکی دلِ گنده داره چِشِ ماست یه موقع هایی دستته تاس یه دستم اگه رفیقت لَنگه بباز [ورس دو – دانیال] تجدیدیِ همیشه خوابِ زنگ فیزیک عاشقِ متالیکا بود و جَز و بندِ لینکینگ عشقِ کلاه کپ و شلوارای بگ‌ِ چیریک خیلی بچه بود ولی تو محل همه چی دید من از همه بهتر میکردم توپها رو دولا بعد یپا دوپا از وسط پاها لا آجرها همرو دریبل میکردم با کفش تاناکورا فقیر و نابغه یه چیزی عین مارادونا اولین رپ و گوش کردم انگاری برق گرفت منو انگاری دیدم فلشهای سرنوشتمو با سرم هد زدم و با دست نوشتم و پاشدم میکروفونم و تو دست گرفتم و حتی سره کارمم میشستم قاچاقی پا بیت من با خاک بازی کردم و تو آتاری داشتی آخرم من شدم آرتیستِ مورد علاقت که چایی نریزم واسه ی حاجی بازاری با اینکه اینجا رپر و میدن زیر حکم صدا سیمای دوزاری نشون میده شُک هرکی سفارشیِ دو روزه میره برج ولی من تایسونم و مشکلاتم کیسه بُکس قوی عین اسیری که پشت میله داشت هدف حسین فهمیده الکی زیرِ تانک نرفت تو * نمیره ببینم میشه تایم تلف میخام زن و بچه ام زیر قسط فیشِ بانک نرن اون که طی میکشیده کف سرامیکارو یه روزی میخره فِراری یا پورش کرکتره هالیوودی کارِ سناریو طور توو خونه شاعرم و توو کوچه ها گلادیاتور رفیقام میگفتن که به جایی نمیرسی داشی رپ مال تو نی باید پِیِ یه چی دیگه باشی اما الان با من دوتا عکس دارن همجا میشینن میگن که ما رفیقشیم حاجی [کورس] هم قواره جیگر گرگ دل ماست این که میگن دلِ بزرگ دلِ ماست وقتی چراغ زرده بگاز احتیاط، شرطِ عقلِ * دلِ دریایی که میگن دل ماست هرکی دلِ گنده داره چِشِ ماست یه موقع هایی دستته تاس یه دستم اگه رفیقت لَنگه بباز