Teryagh

تو روزگارِ من که نفس زندانیه لعنت به من اگه نجنگم یه ثانیه امروز همینه، زندگیم رو آبه تمرینِ غرق شدن میکنم مادر من کُلی حس طلب دارم پشتِ هر نگام کلی أز قصد تو صف هنوز بازه دست شما نمیدونید اسم واقعیم چیه یا این که این شعرا رو میخونه اصلاً کیه تویی که تو شهرِ خفه خونی لال یا توئه مصلحت خواه با گوش های کَر توئه بی ثمر، توئه خاک نشین، توئه بی خطر تو نفهمیدی نه، تو که چسبیدی به ریشَت أز ترس بَرگِت واسم مهم نیست زندگی یا حتی مرگت فهمیدم با صدای باد ریشه زنجیره برگه با نقابِ خاک نمیدونی مادر، چه تلخه این سفر اگه نزنم به راه یه بازندَم من تا اَبد با غیابم پیشت حاضرم شرط های عُمرمو رو نَرم نمیبندم واسه تحقیر، زجّه های این تنم من خاموشه بهترینِ بهترین مَنم این من نیست، صدای قافِلَست از این جا تا اونجا که منم کلی فاصِلَست رودهای درد، جریانِ مرگ حالا حالا حالا حالا حالا، حالا هم سنگ با سوزهای سرد، به نا کجا ببر حالا حالا حالا حالا حالا، حالا هم سنگ رودهای درد، جریانِ مرگ حالا حالا حالا حالا حالا، حالا هم سنگ با سوزهای سرد، به نا کجا ببر حالا حالا حالا حالا حالا، حالا هم سنگ موج های خروشان، دریا، کوه ها، دامنه ها قصرِ پریا، تریاق، من رویین تنم نگاه کُن دریاب پادزهرِ جاده های، پُر از سرما من تو حجاب نمیمیرم فقط یه سُرفه، بالا میاره همه عمرمو رو عُرفت پدرم، مادرم، برادرم، درسته بلعیدی نوش جونت هرچی افتخاره شُغل لباسمم بِکَن تنم یه سُربه، یه سرطان که لُخته به قول قُرصِ پشت پیرهای خَم شب بگا تا صبحِ بَعد، سیر پا بشم بازم درد بده که بی مایه فطیره که تولّه کفتار نگه شیر ناله کرد علی نمیمونه علیلِ لالِ درد دل بهت ندادم ذلیل پاره شم، نباشی آه، یه قطرم جدا میشم از رودهای خَشمِت من پروازه قله ام، کوه پایه پَشمه مادرم کجاست؟ لالا لالا لالا من شریانه شرارتم به جایِ شرمت با توئم سربازه حرفه ای جنگ ترسو ترینِ شجاعه قصه بی درنگ شمشیرِ من، سنگینه واست مضحک ترینِ شوخیه زندگیه من رودهای درد، جریانِ مرگ حالا حالا حالا حالا حالا، حالا هم سنگ با سوزهای سرد، به نا کجا ببر حالا حالا حالا حالا حالا، حالا هم سنگ رودهای درد، جریانِ مرگ حالا حالا حالا حالا حالا، حالا هم سنگ سوزهای سرد، به نا کجا ببر حالا حالا حالا حالا حالا، حالا هم سنگ