Khoda Chera

خدا تو را کجا گمت کردم تو آشنا شدی و من سردم به ناکجا رسیده است دردم امان نداد نمیدهد هر دم همین که تو نگاه کنی بر من مرا خیال تو شده مرهم کمی نظاره کن دگر بر من دوا کن این دلی، که شد دردم ای همه هستی من تو شدی همه دار و ندار دلم به خدا تو بگو چه کنم تو بگو چه کنم ای همه هستی من تو شدی همه دار و ندار دلم به خدا تو بگو چه کنم تو بگو چه کنم خدا بگو در این زمانه چه کنم من از تو و از این زمانه دلخورم مرا ببخش که از گلایه دل پرم منم کسی که از زمانه گر برم میمیرم خدا بگو در این زمانه چه کنم من از تو و از این زمانه دلخورم مرا ببخش که از گلایه دل پرم منم کسی که از زمانه گر برم میمیرم ای همه هستی من تو شدی همه دار و ندار دلم به خدا تو بگو چه کنم تو بگو چه کنم ای همه، هستی من تو شدی همه دار و ندار دلم به خدا تو بگو چه کنم تو بگو چه کنم