Age Tarkam Nemikardi

اگه ترکم نمی کردی آینه ها نمی شکستن دیگه دیواری نمی موند بین دستای تو با من اگه ترکم نمی کردی خونه بی صدا نمی شد قلب وحشت زده من این همه تنها نمی شد اگه می موندی شب من دیگه بارونی نمی موند توی هیچ کجای دنیای دیگه زندونی نمی موند دریا توفانی نمی شد پنجره گریه نمی کرد تو سیاهی گم نمی موند قلب این خورشید شبگرد اگه ترکم نمی کردی اگه تنهام نمی ذاشتی اگه حتی یه گل سرخ توی باغ شب می کاشتی شاید آزادی تو بهت این قفس جوونه می کرد عطر خوشبختی تو قلب خونه آشیونه می کرد همه ی سهم من از تو یه سکوت عاشقانه ست حتی وقتی که نگاهت با نگاهم هم ترانه ست تو مث میلاد نوری توی این شب شکسته تن ماتم زده من دل به دیدار تو بسته اگه ترکم نمی کردی قصری از رویا می ساختم تن به زنجیر هراس این تباهی نمی باختم اگه ترکم نمی کردی می تونستم که نمیرم می تونستم از ته شب دست خورشیدو بگیرم