Ta Ke Hizomha Be Daste Edei Shar Gor Gereft

تا که هیزمها به دست عده ای شر، گر گرفت کم کم اتش شد محیا بعد از ان در گر گرفت پشت در بود و به پهلو تکیه بر در داده بود اتش در شعله زد یک باره معجر گر گرفت هرم اتش زود بر هر جا سرایت می کند بعد معجر بی هوا گیسوی مادر گر گرفت ذره ذره موی او میسوزد و کم میشود مو که کامل سوخت بین شعله ها سر گر گرفت داشت اتش را ز روی سر جدا میکرد که در به روی پیکرش افتاد پیکر گر گرفت اتش در یک طرف سنگینی در یک طرف پس بنا بر این تن او دو برابر گر گرفت تازیانه در هوا چرخید و بر بازو نشست زن که زیر گریه زد دستان شوهر گر گفت دید قنفذ فاطمه دست از علی بردار نیست با غلاف تیغ زد بال کبوتر گر گرفت عصر عاشورا دوباره روضه ها تکرار شد خیمه ها در بین اتش دختر، گر گرفت کودکی با دامن اتش گرفته می دوید باد با دامن تلاقی کرد و بد تر گر گرفت این همه بر سینه اذرم مزنید نمک به زخم دل درد پرورم مزنید در این مدینه همین جا سر مرا ببرید اما غلاف تیغ به بازوی مادرم مزنید