Arghavan

امشب شب آخره و وقت این حرفا نیست میدونی چقدر واست لک زده روانی یادته اون لباس آبیتو که وصل بود به جونش هر شب خون میریزم به پاش، رنگش شده ارغوانی عجب ترکیب خوبی شد خون و جنون با هم تو یجوری بهم زدی هنوز ضربه هاش تو راهه چه خوشگل حلش کردی مسئله ی جداییمونو سوال سختمون این بود اول تو قطع کنی یا من یجوری رد شدی از من انگاری عابر پیادم تو یجوری بهم زدی هنوز ضربه هاش تو راهه تو میدونی قانون دنیاست چشم مقابل چشم زندگیمو سوزوندی گفتی نزن اینم به روی چشم میخوام گله کنم ازت پای دنیا میاد وسط فکر کردی منم مثل بقیم من تو رو میخوام فقط چه این دنیا چه اون یجا میبینمت بازم میبینمت بازم میبینمت بازم اون که روز و شب با حسرت به تو چشم میدوزه تو چشاش یه جنگل آرزو داره میسوزه باقی مونده ی منه که آخرین شکارته کشتن غرور من تموم افتخارته خودمو همیشه از نبودنت ترسوندم عاشقانه پای هر قولی که دادم موندم بعد رفتن رد پامو جا گذاشتم واست فرصت فرار و با دست خودم سوزوندم فرم لباتو دوست داشتم من واسه خودم گذاشتم و رفتم حتی دور دور از خونه ام یه تن لمسم که اعتیادش دستهای تو بود اگه به هر سمتی میرم واسه چشمهای تو بود باورش سخته تو دیگه نیستی و مردم چقد با غصه های تو من غصه خوردم داره یه ساله که از هم جدا شدیم یادته واسه به هم رسیدن دست به دعا شدیم عمری که با تو بگذره تموم لحظه هاش خوشه کنار تو قدم زدن برای زندگیم بسه وجودم آروم میگیره با موج اون ناز نگات دل میریزه تا که بگی چقد شیرینه اون چشات مهتابیه با تو این شبا با تو قشنگه این شبام چراغ خونه منی بی تو سیاه هر نگام زیبایی اون خنده هات دلم رو از جا میکنه قربون اون نگات بشم، طلسم غم رو میشکنه رفتی دنیارو با اشک چشمام تر کردم تموم گلهای شهرمونو پرپر کردم توی بارونای پاییز منو ترکم کردی گوش آسمونو من با گریه هام کر کردم از تموم آینه ها یه عمره که بیزارم آخه واسه چی هنوزم تو رو من دوست دارم بگو واسه چی تو خوابم همه شب بیداری چجوری میشه آخه چشم از چشات بردارم