Bekhand +18

[ورس یک – مهراد هیدن] من همون آدمِ نَچسبِ جمع‌ اَم اونکه، دعوت نمیشه هیچ‌ جا تیمِ یک نفره، تک خور همیشه تنها بی مسئولیت اَز هفت دولت آزادم کِدر از این آدما یه قایقِ بی بادبان و لَنگر، وسطِ دریا چهل و هشت ساعته الان بیدارم میبینم خواب با چِشای باز اَز هرچی آدمِ * خستم صدتا یه غاز حتی آرزو سیلم نشد برآورده نپرس چرا خسته‌ ام یا سر حوصله‌ ام رفته [کورس] توویِ این شهر من جام نیست یه جَهنم اَز آتیشه نمیشم اصلاً قاطیِ حاشیه دور اَزش تا که میشه توویِ این شهر من جام نیست با چه رنگی نقاشیش کنم من خودم، باعث و بانیش شدم [بریج – مهراد هیدن] نه به باره، نه به داره بی حساب کتابه تهش چیزی نیست پس دیوونه‌ وار، تو فقط پس دیوونه‌ وار، تو فقط بخند، تو بخند [ورس دو – شایع] بخند بابا اَ فردا بی خبر یه مدت برو تنهایی سفر بی همراهایِ همراه به نظر حالِ تنهاییات, نندا به خطر عشقشو ببر تا پا میده بگو چشم هرچی مامان میگه دستم پس میزنه پاهاهم گیره یه روز میرسه منم شده کارام دیگه میکِشیم هنو توو تونل جیغ به خود میگم تو تونستی جا بندا رو لُپَم با رُژِ مشکیت که همینو کم داریم توو این روزِ سکسی ما خودِ جنسیم، دِلِمون تمیز ایرون ندیده مثلِ‌مون مریض داد بیداد کن توو خودت نریز نزار بره توو مخت عزیز میگفت همیشه که زود دیر میشه قدر بدون یهو میبینی یه روز نیست پیشِت میگفتش که زود دیر میشه یه روز آرومه یه روز ریش ریشه گاهی هوا کوچه علی‌چپ بَدِه بیا بخندیم به منِ مسخره پولامونو خرج کنیم سَرِ گردنه هر چی راه بریم توو ولیعصر کمه [کورس] توویِ این شهر من جام نیست یه جَهنم اَز آتیشه نمیشم اصلاً قاطیِ حاشیه دور اَزش تا که میشه توویِ این شهر من جام نیست با چه رنگی نقاشیش کنم من خودم، باعث و بانیش شدم