Poshte Sar Marghad Mola

بدرقه با خود حیدر ، پیش رو حضرت زهرا بدرقه با خود حیدر ، پیش رو حضرت زهرا اینجا هركی هرچی داره نذر حسین كرده اینجا هرکی هرچی داره نذر حسین کرده هرستونی كه رد میشیم سیل جوونمرده یا حسین لبیک یا حسین لبیک یا حسین یابن الزهرا یا حسین لبیک یا حسین لبیک یا حسین یابن الزهرا اومدیم پای پیاده روز و شب تو دل جاده اومدیم مولا ببینه شیعه مشتاق جهاده تا دم آخر میمونیم پای همین مكتب مرده باشه مگه شیعه تنها بشه زينب تا دم آخر میمونیم پای همین مكتب مرده باشه مگه شیعه تنها بشه زينب یا حسین لبیک یا حسین لبیک یا حسین یابن الزهرا یا حسین لبیک یا حسین لبیک یا حسین یابن الزهرا با سوز و گریه روز اربعین فرارسيد ما آمدیم اما ام البنین در مدینه چشم به راه است (۲ بار) پیاده آمدیم تا اعلام كنیم كه هم چنان بر عهد و پیمان خود هستیم و روزي همراه حضرت مهدی عج از همه ی طاغوتی ها انتقام ميگيريم یا حسین لبیک یا حسین لبیک یا حسین یابن الزهرا یا حسین لبیک یا حسین لبیک یا حسین یابن الزهرا ما صاحبان شهامت و شجاعتیم و تا قیامت استوار خواهیم ماند مانند میخ هایی هستیم كه به هیچ سرزنشی توجه نمیكند و ضربه ها فقط محكمترش خواهد كرد ای تكفیری به كوری چشم تو حسين جاویدان است و ما با دست عباس روزگار شما را سیاه میكنیم یا حسین لبیک یا حسین لبیک یا حسین یابن الزهرا یا حسین لبیک یا حسین لبیک یا حسین یابن الزهرا بالخلف: مَرْقَد سَيِّدِنا (أمیرالمؤمنین) في المُقابِل: الطّريق والصَحْراء مُرافَقَة مع حيدر قُدُماً مع السَّيِّدَة الزَّهراء الكُلُ هُنا يَفْدي بِكُلُ مايَمْلِك لِلحُسَين الكُلُ هُنا يَفْدي بِكُلُ مايَمْلِك لِلحُسَين كُلَّما مَرَرْنا مَن عَمودٍ نَرى سَيْلاً من الشَّبابِ الشَّهم أَتَيْنا سَيْراً عَلى الأقدامِ ليلاً وَ نَهاراً في قَلبِ الطَريق أتَيْنا لِيَرى سَيِدَنا بأَنَّ الشيعَةَ مُشْتاقَةٌ للجِهاد وَ سَنَبْقى مُتَمَسّكينَ حتى النِّهايَةِ بِهذَه العَقيدَة هَلْ ماتَوا الشيعَةَ لِيَتْرُكوا زَيْنَبَ وَحيدَة وَ سَنَبْقى مُتَمَسّكينَ حتى النِّهايَةِ بِهذَه العَقيدَة هَلْ ماتَوا الشيعَةَ لِيَتْرُكوا زَيْنَبَ وَحيدَة بِالنَّحيبِ والحَنينِ، حانَ يَومُ الأربَعينِ جِئْنا لكِن بِالمَدينَة تَنْتَظِر أُمُّ البَنينِ جِئْنا مَشْياً حتَّى نُعْلِن أنّا عَلَى العَهْدِ نَنْتَقِم مِن كُلِّ طاغٍ يَوْماً مَعَ المَهْدي نَحْنُ أصْحابُ الشَّهامَة صامِدون حتّى القِيامَة إنّا كُلٌّ كالمَسامير لانُبالي بالمَلامَة رُغْمَ أنْفِك يا تَكْفيري إنَّ الحُسَيْنَ يَبْقى نَجْعَلُ بِكَفِّ العَبّاس أيامَكُم سَوْداء