Pish Daramad Boye Sharji

آی جنون مردی که در نسیم و شرجی رد گامهایت را طی کرد و در نگاه عمودی آفتاب گم شد اکنون، با مادیانی سپید بازآمده عریان و بی نقاب سرشار از قصه های مهربانی و رنگین کمان با واژگانی از جنس ترنج از باغ های بی کلاغ تا جغرافیای جانت را ،سهیلی کنم پس بی آغاز شعر شاعرانه ات را چون کرشمه مهتاب آی جنون بلند نگفته قاب این مرغی که نه غاره آی نخورده روی ماهم نداره مخورده کاکلی، سفت کاکلی تمام درد آه حجره براره