Haazeri

[اینترو] اگه پادگان نبودم که باید میزدید گاراژ همتون [ورس یک – هیپهاپولوژیست] من شعرام مسئول دارو پخشه عملاً یا توو اتاق عملم یا توو صحنه توو آزمایشگاهم اینجا با دار و دسته من مثِ THC رپ گلوکوم باز و بسته رختون بچه خونگیه لفظاتون — رپو میبرم اتاق عمل جراحی پلاستیک تو هم خفنی ولی رو کوک و زنی الآن حضور ذهن ندارم کجا تو رو زدیم میسازم بهترین متافتامینِ شهرو توو مخم میرم استودیو میکنم تولید یه روز شعار میشم مثلِ معاد و توحید و شعرام کشته میده توو هر خیابون مثِ کووید یه روز همین صدا رو میشنوی رو صحنه با دو سی سی آدرنالین این زیرزمینو بنگر میکنم زور کلمه هام بیشتر از تفنگه من اَ مازندرانم صدامو میشنون بلنده باشه اصلاً تو بهتری اصاً شما گل میشنوفی گل میکاری گل پسری تو که میگی گنده تری بپا یه جا لقمه نشی ما میدونیم تو خالی بندی داری حکم تفریح صدام از زیر زمین اومد میمونه رو صدر من سال ها بودم نویسنده بدونِ صورت دوست نداشتم بشنونم بیرونِ خونم آخه من مثلِ تو مسئول همین دیوونه خونه ام خیانتکار بودن دستای رو شونم هم فقط خودم مسئول این اشکای رو گونمم من قضاوت میشدم داشی حتی توو خونم هم من یه احساس خالص بودم به رپ که ربودنم الآن هم اینجام چون خودم میخوام من ازت میگیرمش حتی اگه تو ندی کام من بازیکنِ برترِ امسالم، سلامتی مربیام اولاً اقلاً عملاً دو سه باری بینِ همه مقر اومدی توو کف تنِ ماهی صدامون مالید تو هم بدو متواری من که صدام میره میلان یه روز حومه های پاریس فقط شوئه مثِ استریت کلابا میده هی فیریک ناجا ولی کسی نی که دادا اینجا فندک دستِ منه یه کلید به رایما بزنم میترکه نذاری هی لی لی به لالام رپ خلافه مثلِ کاسبیِ کوشه ولی وقتی بگی رپ میزنم حاضری یه گوشه نه مثِ تو اضافه داشتی چالِ زیرِ گونه لفظا میشوره میبره تو رو آب زیرِ دوشه میگه شدم عاشقِ رایمات داشم بیا حاجی برسون بهمون وایبات بازم میام بالا و چیدم تایم لاین هاشم میزنم همه رو میرم میگم بای بای داشم [ورس دو – سزاوار] رپِ فارسی قاطی پلاسما توو خونمه خونمه هیپ هاپ دست کنی توو لونه میسوزونمت این جریان و لختگی کلماته که توو رگه شک ندارم واقعیت چیزی که میخونمه نبودی دیوار اتاق ما که شاهده صدام رو بر میگردوند به خودم مشاعره میکردم یاد گرفتم صداقت رو کنم شاملش صدا قطع بود، مهیار و چراغ مطالعه تا صبح مینوشتم تا جایی که خودکارم پا بده مقابله باعث ناامیدی، این یه معامله بود بین من و خودم تا ثابت بکنم کامله نیمه درونم که توویِ شعرها ظاهره ضامنش کشیده بشه میترکونه شرق و غرب و قلب و مغزه هرکی گوه میخوره و مزاحمه شنیدن این حرف ها واجبه واست با پتک کلمات میکوبمت میرم توو گوش جامعه رپ ما گنده تر از خالکوبی و هیکله میگم هیپ هاپولوژیست بیاد آمپوبت رو بزنه شما یه ویروسید به نوعی شبیه کنه که چسبیدید به رپ و همین الان اومدم جمعش بکنم بساطت و یاد بدم بهت از اولش تازه شروع اولین برگه یِ دفتره تو لاتیت پُره و منم پره کاسه صبرم حیف اینجا جاش نیست اگرنه میبردمت با مقنعه ما حاضری میزدیم اون موقع که پی شهرت و سود بودی ریشه زدی پول مستعدو خوردی پشت میکروفون و گوشی میای قپی وقتی تخم نی لا پات چه فایده داره کشتی جای شما همون دوره همیه نه رپ من از اولش هم مهم نبود برام کیه طرف فقط میدونم کُلی فرقه بین اونی که عرق میریزه پای کار با اونی که ادعای جنم داره ولی بحث پول بیاد میکشه عقب تاق میزنه هویتشو با شرف من با هدف تو سرم رو کاغذم میشونم قلم تا واژه هام ضد هدفتون بکوبونن قدم غلط غلطه ، چرند بلدن همه بخونن پلنگ پلنگ یه لقمه ی نونِ تو رو با چایی و قافیه میزنن تو دنبالِ جیبِ مخاطبی و من توو سرم من توو سرم چیزیه که پیاده بشه یه تنه حریفه کوچیک و بزرگ و واقعی و تقل حتی فقط اینا نی با قلم تا صبح بیداریم پا کار جملات WT رو در و دیواریم بگو بینم چی داری توو چنته اَ رپ چی حالیته نمیتونی قافیه بدی بدونِ سیگاری تو هیچ اعتباری نداری توو هیپ هاپِ ایرانی فقط خودتو گول زدی بازیکنِ فینالی [اوترو] مازندارن تا تهران، 021 سزاوار، کاگان، هیپهاپولوژیست تهران