Ajayeb Shahr

آزاد شدم خوشحالم ننه ایشالا آزادی قسمت همه آزاد شدم چشمامون تره ایشالا بیرون دنیا بهتره آزاد شدم بیا بغلم همه جلو رفتن و من از همه عقبم آزاد شدم بگو به منم من تو حبس بودم و بی خبر همه عجبم داستان شده همه تو غمند چرا لنگ و پاچه های همه رو همن ننه ننه خاک تو سرم ناموسا ناموسم بریز آب پاک رو دستم آزاد شدم بده ببینم همه سرا خمه مگه تو این تلفنا چی میدن این یابوها چی میگن مردم گشنن مگه، اینا کجا چریدن بچه معروفا همه جمیلن فرهنگ چیه معلوم نی کجا چپیدن اینا چی میگن لاتا چرا فیلم میگیرن چرا خرج جنگو از تو جیب میگیرن عجایب شهر عجایب شهر من قول دادم که اگه رفتم دست پر باشم بگم از زندونیا سخت حال و هوایِ هم سلولیام قتل همه کفه بخششن هر دوشنبه دلگرم میشن چهارشنبه ها سرد میشن کی می دونه جمعه ها چقد دلتنگ میشن با یه ایشاله آزادیت دعا می کرد داد میزد داستان میگفت محل می رفت می خندید حرف میزد لی تهش با گریه، دلش بد لک میزد همه کفه بخششن، نشه یه روز نبخشیده شن توو این دل سنگین شب نشه شاکیا واسه جبران ترغیب بشن نشه خدا زد به نامِ بخشنده حرف تَش نذار داستان شه تلخ می دونم خیلی سخته ولی به مولا همه کفه بخششن