Zaakaan 2 +18

[ورس یک] تختِ بالا، پروندش ناموسی بغلی با نیسان زده به یه هندا رو به رویی نمیدونم جرمش چیه ولی اینجا صداش میکنن آناکندا (Anaconda) خبری هم از تکست نیستش این توو تیغ داغ کردم توو لوله خودکار تیوی کنترلش دست قدیمی‌تراست شبکه ورزش، لذت فوتبال ساعت شد ده، وکیل بند شاکی گفت مگه کری آخه مرد حسابی نمیشنوی صدات میزنن توو بلندگو پاشو برو میزِ سه، ملاقاتی داری رفتم توو پام دمپایی یلی دیدم حاج بهروز اومده با یه وکیل توو این چند مدت دیدم چندتاشونو ولی انگار، این یکی بود جدید گفتش رک بهم، پروندت حاده نه طرف پیداست، نه داری شاهد نمیخوام بهت بدم امید الکی تا اینجا کار داش همه چی پاته حرفاشو زد، به هم ریخت سیما رو گفتیم آخه پفیوز میدونیم ما اینا رو سر و تهش رو بزن بذار راه حل جلومون لازمه که چرب کنیم سبیل های کیا رو گفت باید جلو بره همه چی مرتب بگیرم دادرسی مجدد ببینم زیردست کدوم دادیاره عیدیشو بدیم، بندازه روو غلتک گفتم چند وقت؟ گفت باس ببینیم شاید یکی دو ماه، گفتم اینم چیزی نی مهم نیست نیستم، پلن ها رو بچینین ولی جلو پخش این ترک ها رو بگیرین نذارین حاشیه بسازن اینستا یونیورسال حساسه روو این موضوع درز هم نکنه خبرش هیچ جا سوژه ندین به هیترهای * به آکیو بگو بیاره برام تسبیح اونجوری مطمئن میگیرم تصمیم وکیل بند نشتیه ولی باهاش بستیم میگم رپکنم، میگه بخون مهستی گفت این کادریِ از خودمونه دَمشو دیدیم، هواتو داریم هر موقع تماس داشتی بود ضرور بگو حالم خوش نی که بری بهداری فقط این پستش توو روزهای فرده تایم تماست هم باشه ساعت اداری واسه اینکه پیش بره همه کارها سریع اختیار تام بده بهم اگه روالی اینجا توو قیافه ام من برای همه یکی از این سربازها میدونم فنه شب کش داغ میکنن برا مسعود خال میکوبه، با یه سوزن تبنه روز هوا خوری ها رو میکشم پلن میدونم بیام بیرون همشون رله ان اینجا صدا میزنم من همه رو مشتی ولی من رو صدا میزنن بچه زرنگ افتاده تره، هر کی که شروره خفت میکنن آنتن ها رو شبونه بد خیطه این توو، هیچیش خوب نی ولی چه فشاری داره آب حمومش میگذره دو ماه، روز دادرسی باز همه خط شیم، جلو بازرسی میریم با یه مینی‌ بوس ده تایی دادگاه اینجا خوشحال میشن از خدافظی رسیدم دادگاه راه روها شلوغ وکیلم گفت حل شده همه یه بند گفتم چطور؟ فلانی آشناست؟ گفت نه رضایت داده ولیِ دَم گفت دیگه از اینجا به بعدش با ما نی سیستمی جلو میره پروسه‌ش، میدونی؟ نامه باس برسه به اداری زندان دو سه روز دیگه نهایت بیرونی میگذره دو روز، بیرونم الآن ولی خواب نمیرن دیگه چشام خدافظی نکردم اون توو از هیچکی چون باید این بیرون باز خوار * [ورس دو] اکیپ توو همه استان ها داره خونه دیوونه بگرد پی لونه اینجا یا بوس میکاریم روی گونه یا دو نیم میشه رگ رونت قربون لفظ های خارجیت اینجا خیابونه مشتی کالج نی میچلوننت انگار نارنجی یهو دستت میبینی اَ آرنج نی گنگ، صدا گرمی میپیچه بنگ چراغ خاموش میایم نه با زنگ روو زمین میوفته لاله گوشت چاک میخوره لب تا بنا گوشِت خونت لخته میشه کف کوچه توو اورژانس میارن به هوشت داستانی نداریم با این مفت‌ بر ها تر تمیز ترن از دخترها میری جلو آینه میبینی روی گونت چال گذاشته نگین انگشترها بچه کجایی؟ رفیق ماست خوبش کردهای غرب، تا لک های کوهدشت لاهیج و رودسر، انزلی و رشت داشِتون گیلانه همه جاش خونش خودم رپکن، گوش میدم قمیشی برام دافی تو * تره از قریشی بالاسری میخوری تووی خونت استخونات خرد میشه انگار قلنجی با این حال روئه پَسی میخوره هر کی پر روئه گاد پوری آرتیسته، دیگه نیست لات ولی فرقش یه مدل موئه