Sarab

یکی هست که تمام دلخوشی هاش سرابیه که دائم دور میشه درختی که زمستونه همیشه تو سرمایی که میپوسونه ریشه کسی که قسمتش از دار دنیا یه بهت ممتده از پشت شیشه مثل شبی که بی پروانه هر روز نه میسوزه نه از غم اب میشه هر از گاهی به یاد باغ رویاش گلای کاغذیشو اب میده لب ماه شبای بی سرانجام امیدشو به فدا تاب میده هر از گاهی به یاد باغ رویاش گلای کاغذیشو اب میده لب ماه شبای بی سرانجام امیدشو به فدا تاب میده یکی هست که تمام دلخوشی هاش سرابیه که دائم دور میشه درختی که زمستونه همیشه تو سرمایی که میپوسونه ریشه کسی که قسمتش از دار دنیا یه بهت ممتده از پشت شیشه مثل شبی که بی پروانه هر روز نه میسوزه نه از غم اب میشه هر از گاهی به یاد باغ رویاش گلای کاغذیشو اب میده لب ماه شبای بی سرانجام امیدشو به فدا تاب میده هر از گاهی به یاد باغ رویاش گلای کاغذیشو اب میده لب ماه شبای بی سرانجام امیدشو به فدا تاب میده