Ghased

یه قاصد خبرم داد که آفتاب لب بومه نوشتم رو تن شب که خوشبختی تمومه نه من مونده نه مائی نه حرفی نه صدائی هزار دفعه شکستم عجب حادثه هایی نپرس از شب و روزم تو خوابم تو چه خوابی به مستی شب و تا صبح خرابم چه خرابی به شب زل زده بودم به این عشق که شب مهتابی میشه نگاهم به هوا بود به این عشق که روز آفتابی میشه بهار پشت زمستون پس از تو برام قصه ی غم داشت نبودی که نبودی پس از تو بهارم تو رو کم داشت نپرس از شب و روزم تو خوابم تو چه خوابی به مستی شب و تا صبح خرابم چه خرابی به گل طعنه زدم من به این عشق که تو فصل بهاری به غم طعنه زدم من به این عشق که تو عشقو می آری بهار پشت زمستون پس از تو برام قصه ی غم داشت نبودی که نبودی پس از تو بهارم تو رو کم داشت نپرس از شب و روزم تو خوابم تو چه خوابی به مستی شب و تا صبح خرابم چه خرابی نپرس از شب و روزم تو خوابم تو چه خوابی به مستی شب و تا صبح خرابم چه خرابی