Balast

[ورس یک] چشم داره بِیتام، می‌کنه لفظام نگات آینه گفت تک برو جلو جریان بساز باشه ایام به کام کفشام به خاک عادت داره گرگ به طعمه، قصاب به شام نه آویزون خانواده، نه سربار خدا رپکن نشدیم با شلوار گشاد تو دست امته شلاق دعا ما بتادینو می‌زدیم به زخمای گلا کارد فرو نمی‌ره تو قلب سنگی اهل جنگیم ما رو با اینا نکنید دسته‌بندی تهش ملک‌الموت و برگ ترخیص می‌ریم بالا دنده‌سنگین بِیتامون می‌خوره رو در پاسگا رسیده به استخون خم کاردا تلخی خیابونو کف آسفالت می‌‌چشی و شیرینی قصه رو ته داستان ساکته آخه زیاده ادب مُرده کف حموم افتاده جسد لختش گزارش بازپرس می‌گه تمیز کشتنش قافیه‌ها اثر جرمه ندیدی که جنگلو توی چشم ببر شعرامون مشعله، پاره می‌شه دل شب شما عمل صالح، ما گناه کبیره ملتفت سربلنده مثل سرو [کورس] ملتفت نوک هرمه، بالاس قیمت سوت و گرمش بالاس مثل ماه تو دل تاریک شب بالاس از بالا تا پایین شهر با ماس [ورس دو] راهمون راه حق و عدله فهمیدنش کار نسل بعده همه سوار هم می‌شن و چرند می‌گن الان نفع و فایده یعنی نفهمیدن فدائی، کولی، الف، تسخیر دیگه تابلو شده نداره تهدید تاثیر مشکل دارم با قوانین الهی همیشه مستقل، افراطی، جنایی همونی ‌که واسه رفیق گردن می‌زد هنوز به بدخواه ملتفت سردرد می‌دم خبرمو شیطون از خدا می‌گیره می‌گه رو پل صراط داشت تک‌چرخ می‌زد جیگر دارم شیش سیخ گربه به گوشت نمی‌رسه می‌گه پیف‌پیف ملتفت تک میاد تیم شید یخو می‌ندازم تو ویسکی خونسرد، انگار بزرگ شدم سیبری سقف کلاس پاره می‌شد همیشه چرا دایره می‌کشه خط‌کش ما؟ باشه خنده به راه پیش اهل دلا پادشاهی می‌کنه یه بچه‌گدا آویزون نمی‌مونه خفاش پیر آهو که نمیدوعه دنبال شیر نگه نمی‌داره پس این برجا رو میخ اسکلی فکر می‌کنی که می‌گیره دنیا رو چین؟ [کورس] ملتفت نوک هرمه، بالاس قیمت سوت و گرمش بالاس مثل ماه تو دل تاریک شب بالاس از بالا تا پایین شهر با ماس