Doset Nadaram

برو دیگه دوست ندارم اسمتو نمی خوام بیارم برو دیگه نمی خوام به یادت چشمامو روی هم بذارم گریه های تو برام فایده نداره برو که دیگه تو رو شناختمت بگو به کی بگم گفتنیامو حالا که به حرف حسوداباختمت من توی شهر آرزوهام واسه تو یه قصر طلایی ساخته بودم به چه شوقی به چه ذوقی قلب و دین و ایمونمو باخته بودم برو دیگه دوست ندارم اسمتو نمی خوام بیارم برو دیگه نمی خوام به یادت چشمامو روی هم بذارم هردفعه یکی در می زنه عکس تو میاد به یادمن که میومدی با یه گل سرخ دمدمای صبح سراغ من چه بچه گونه نگام می کردی نگاتو باور میکردم دوباره می رفتی من تو سکوتم گلاتو پرپر می کردم برو دیگه دوست ندارم اسمتو نمی خوام بیارم برو دیگه نمی خوام به یادت چشمامو روی هم بذارم قصه های منو تو تمومه اما یه روز تو تنها می شینی حریر عشق گذشتمو تو آینه ها می بینی اما دیگه نیست اون که اشکاتو می بوسید و تو براش نفس بودی اونی که براش فرش زمینو یه سایه بون با تو بس بودی برو دیگه دوست ندارم اسمتو نمی خوام بیارم برو دیگه نمی خوام به یادت چشمامو روی هم بذارم