Neghab

  از جایی که به دنیا اومدم شروع شد نه پدر نه مادر،هیشکی همیشه حس میکردم انگار اضافی ام نه علاقه نه محبت هیچی همیشه همه چی فقط واسه من بد بود حس میکردم با همه فرق دارم میگفتم بزرگ میشم درست میشه بی توجه به فکرایی که میکردن درباره ام انقد پریدن به هم که منم عصبی شم دست درازی شد جزو رفتارم دلسوزیامم زدم پایین که عصبیه گفتم برم دست از سرشون بردارم گفتم شاید من نباشم بهتر شه بزار این وسط من یکی فدا بشم اصن کمبود نی همه چی خوبه خوبه محبت مادری نگو که خرابشم همیشه تو عکسای خانوادگی یه نفر بود که هیچوقت نمیگفت سیب یا وقتایی که چشاش خیس میشد هیشکی دلیلشو نمیپرسید گفتم خب زمان ما اینجوری بود ولش کن اصن مهم نی گذشتمو کیا فنا کردن از اونجا رابطمو با همه قطع کردم خودمو یهویی از همه جدا کردم اصن تشویق چی فقط نا امیدی میگفتم،من که تا تهش میرم رفیق من با بعضی چیزا آشنا نیستم مثلا عاطفه محبت نشنیدم زدم تو دل خیابون شدم خیابونی نگاها عوض شد روم گفتم میگذره پیش خودم میگفتم موفق میشم برمیگردم یه روزی بالاخره بد عادتم من به شونه کردن موهای تو بد عادتم من به خوابیدن روی پای تو بد عادتم من به بوسیدن روی ماه تو بد عادتم،بدجوری بد عادتم همینجوری گذشت زندگیم توی خونه حس میکردم اعصابم دست خورده ست صبح تا شب توی خونه شب تا صبح همه میگفتن این پسر افسرده ست دلو زدم دریا یهو زدم بیرون بعد چند ساعت تا چشم وا کردم با اینکه با جنس مخالف آبم تو یه جوب نمیرفت لیلیمو پیدا کردم نشد برم جلو آخه خجالتی بود اون پسری که همه شکسته بودن با خودم کلنجار رفتم برم نرم رفتم ولی از اونجا رفته بودن از همه پرس و جو میکردم ندیدینش نمیدونستن که قلبمو جا گذاشتم بالاخره پیداش شد منم حرفامو زدم گفت نه رو دلم پا گذاشت رفت میگفت دنیای ما دوتا متفاوته خب هرکی یه نظری داره توی رابطه برگشتم همه چیمو ساختم اما نبودش دیدم همه چی توی شهر امروز ساکته یه آشوبی تو دلم افتاد که نگو دیدم اون صحنه ای که تو خواب دیدمه یهو زنگ خورد گوشیم باهام قرار گذاشت گفت آقاشونم رفتم دیدم رفیقمه بد عادتم من به شونه کردن موهای تو بد عادتم من به خوابیدن روی پای تو بد عادتم من به بوسیدن روی ماه تو بد عادتم،بدجوری بد عادتم