Esmet Ke Miad

اسمت که میاد حالم بد میشه یه تریلی غم از روم رد میشه مادرم میگه چته بیخودی باز اسمش اومد دیوونه شدی میگه چیه باز این حالت شده خجالت بکش چهل سالت شده میگه با خودش باز شد عین روح زیر لب میگه این شب میره کوه رفیقام میگن‌ بسه بیچاره بعد پشتم میگن طفلی حق داره پشتم از تو‌ تو مهمونی میگن برمیگردم از گرونی میگن اسمت که میاد همه باهام بدن انگار سر صف کتکم زدن انگار نه انگار دیگه بزرگم میرم بغل مادربزرگم میرم بغلش‌ میلرزه جونم میگه گریه کن دردت به جونم گریه کن اگه غرق آتیشی اما با گریه ام خالی نمیشی میدونم اونم دلش رو هواست اونم جوونیش یکیو میخواست یکی که اسمش اونقد بزرگ نیست یکی که قطعا بابابزرگ نیست اسمت که میاد همه باهام بدن انگار سر صف کتکم زدن انگار نه انگار دیگه بزرگم میرم بغل مادربزرگم