Aziz Joon

[شعر] پریشان سنبلان پُرتاب مَکهِ پریشان سنبلان پُرتاب مَکهِ خماری نرگسان پُرخواب مَکهِ خماری نرگسان پُرخواب مَکهِ بَر اینی تا که دل از مو بُرینی بَر اینی تا که دل از مو بُرینی بُریده روزگار، اِشتاب مَکهِ بُریده روزگار، اِشتاب مَکهِ [پیش هم خوان] مو که افسرده حالُم، چون نَنالُم؟ مو که افسرده حالُم، چون نَنالُم؟ شکسته پَر و بالُم، چون نَنالُم؟ شکسته پَر و بالُم، چون نَنالُم؟ همه میگن، «فُلانی ناله کم کن، ناله کم کن» تو آئی در خیالُم، چون ننالُم؟ چون ننالُم؟ [هم خوان] بُلَند بالا به بالات موندَیُم مو بُلَند بالا به بالات موندَیُم مو بغل وا کن که سرما خوردَیُم مو عزیز جون، جگر جون دل ای دل ای دل ای دل آی دل ای دل ای دل ای دل بغل وا کن، مو رِ کُنج بغل گیر بغل وا کن، مو رِ کُنج بغل گیر که دیشو در بیابان موندَیُم مو که سرما خوردَیُم مو عزیز جون، جیگر جون دل ای دل ای دل ای دل آی دل ای دل ای دل ای دل دل ای دل ای دل ای دل آی دل ای دل ای دل ای دل [پل] لَب بام اومدی، کردی اشارَه لَب بام اومدی، کردی اشارَه همان دَم دل ما شد پارَه پارَه عزیز جون، جگر جون دل ای دل ای دل ای دل آی دل ای دل ای دل ای دل [هم خوان] برای جنگ با خدا لشگر میارُم برای جنگ با خدا لشگر میارُم اگر در آسمان گَردی ستارَه عزیز جون، جیگر جون دل ای دل ای دل ای دل آی دل ای دل ای دل ای دل دل ای دل ای دل ای دل آی دل ای دل ای دل ای دل