Setareh Poosh

فکر اینکه تو بیایی و من نباشم خوابو از چشمای عاشقم میگیره تازه باورم شده ،تموم دنیا پیش آرزوی من خیلی حقیره یاد لحظه ی رسیدنت می افتم خنده ی تلخی روی لبام میشینه حاضرم دار و ندارمو ببخشم تا که چشمام روی ماهتو ببینه تو همون ستاره پوشی که هنوز جمعه هامو گریه بارون میکنه نگو شاید به نگاهت برسم حتی فکرش منو داغون میکنه توی برزخ زمونه گم شدم ردپاتو از ترانه هام نگیر اسمتو شنیدنم برام بسه همنشینیتو از صدام نگیر ناجی فاصله ها ،جهان من بی پناهه اگه راستشو بخوای مثل قلبای تموم عاشقا جاده جاده خستس چشم به راهه که بیای تو همون ستاره پوشی که هنوز جمعه هامو گریه بارون میکنه نگو شاید به نگاهت برسم حتی فکرش منو داغون میکنه تو همون ستاره پوشی که هنوز جمعه هامو گریه بارون میکنه نگو شاید به نگاهت برسم حتی فکرش منو داغون میکنه