Shahe Kharabat

ای که در کوی خرابات مقامی داری ای که در کوی خرابات مقامی داری جم وقت خودی ار دست به جامی داری جم وقت خودی ار، دست به جامی داری ای که با زلف و رخ یار گذاری شب و روز ای که با زلف و رخ یار گذاری شب و روز فرصتت باد که خوش صبحی و شامی داری ای صبا سوختگان برسر ره منتظرند ای صبا سوختگان برسر ره منتظرند گر از آن یار سفر کرده پیامی داری گر از آن یار سفر کرده پیامی داری گر از آن یار سفر کرده پیامی داری بوی جان از لب خندان قدح می‌شنوم بوی جان از لب خندان قدح می‌شنوم بشنـو ای خواجه اگر زان‌که مشامی داری نام نیک ار طلبد از تو غریبی چه‌شــود نام نیک ار طلبد، از تو غریبی چه‌شــود تویی امروز در این شهر که نامی داری تویی امروز در این شهر که نامی داری تویی امروز در این شهر که نامی داری ای که در کوی خرابات مقامی داری ای که در کوی خرابات مقـمی داری جم وقت خودی ار دست به جامی داری جم وقت خودی ار دست به جامی داری