Che Nour Ast In

چه بویست این چه بویست این مگر آن یار می‌آید مگر آن یار گل رخسار از آن گلزار می‌آید چه نورست این چه تابست این چه ماه و آفتابست این مگر آن یار خلوت جو ز کوه و غار می‌آید سبوی می چه می‌جویی، دهانش را چه می‌بویی تو پنداری که او چون تو از این خمار می‌آید چه خورد این دل در آن محفل که همچون مست اندر گل از آن میخانه چون مستان چه ناهموار می‌آید همه چون نقش دیواریم و جنبان می‌شویم آن دم که نور نقش بند ما بر این دیوار می‌آید چه نورست این چه تابست این چه ماه و آفتابست این مگر آن یار خلوت جو ز کوه و غار می‌آید سبوی می چه می‌جویی دهانش را چه می‌بویی تو پنداری که او چون تو از این خمار می‌آید چه خورد این دل در آن محفل که همچون مست اندر گل از آن میخانه چون مستان چه ناهموار می‌آید همه چون نقش دیواریم، و جنبان می‌شویم آن دم که نور نقش بند ما بر این دیوار می‌آید