Kodaki

یادم آمد شوق روزگار کودکی مستی بهار کودکی یادم آمد آن همه صفای دل که بود خفته در کنار کودکی رنگ گل جمال دیگر در چمن داشت آسمان جلال دیگر پیش من داشت شور و حال کودکی برنگردد دریغا قیل و قال کودکی، برنگردد دریغا به چشم من همه رنگی فریبا بود دل دور از حسد من شکیبا بود نه مرا سوز سینه بود نه دلم جای کینه بود شور و حال کودکی برنگردد دریغا قیل و قال کودکی برنگردد دریغا روز و شب دعای من بوده با خدای من کز کرم کند حاجتم روا آنچه مانده از عمر من به جا گیرد و پس دهد به من دمی مستی کودکانه مرا شور و حال کودکی برنگردد دریغا قیل و قال کودکی برنگردد دریغا