Narafigh

زمین گرمم کمته کمته آتیش خدا بوسه مرگو بچشی بندت بشه جدا جدا زمین گرمم کمته،تو که میگفتی من سرم کی میشه اون گلوتو با دشته نامردی بدرم تو که ندیدی خورشیدو پس چرا میخوای بتابی مگه تو فردا نمیخوای تو یه وجب جا بخوابی آخه چیکار کرده با من ریشه مو از جا میکنه وقتی که نفرین میکنم برمیگرده خودمو میزنه هرکاری میخوای میکنی زل میزنی میگی اینو باش زخم زبونم که میزنی حالا دیگه نمک نپاش یه جوری حرفم میزنی که من ازت بدم بیاد آخه یه ذره فکر کنی کی دیگه حالا کی جز من میاد حالا هرجا که هستی پای هرکی نشستی بدون این این رسم رفاقت چندین و چند ساله مون نبود آخه نبود آخه این قلب خسته پای یکی نشسته اما بدون نمیدونست که میخواد بشکنه خیلی زود خیلی زود آخه این زخم کاری چرا آروم نداری چرا میسوزی و میسازی میگی دردی نداری بگو آخه بگو درد نفرین تو از درد این زخم کاری حتی از دردایی که تو تو زندگی خود داری بدتره ای دو رو گوشاتو وا کن میشنوی صدای خرده های من صدای پررو که میگه دلت میخواد بازم بزن یادته بردی با خودت این دلمو باز اسیری خیالتو راحت کنم نمیمیرم تا نمیری تو که واسه مردم همش آسمون بی دریغی باید بگم خدمتتون نارفیقی نارفیقی یادم نمیره حرفاتو یادم نرفته تا هنوز یادمه آتیشم زدی رفتی عقب گفتی بسوز هرکاری میخوای میکنی زل میزنی میگی اینو باش زخم زبونم که میزنی حالا دیگه نمک نپاش یه جوری حرفم میزنی،که من ازت بدم بیاد آخه یه ذره فکر کنی کی دیگه حالا کی جز من میاد حالا هرجا که هستی پای هرکی نشستی بدون این این رسم رفاقت چندین و چند ساله مون نبود آخه نبود آخه این قلب خسته پای یکی نشسته اما بدون نمیدونست که میخواد بشکنه خیلی زود خیلی زود آخه این زخم کاری چرا آروم نداری چرا میسوزی و میسازی میگی دردی نداری بگو آخه بگو درد نفرین تو از درد این زخم کاری حتی از دردایی که تو تو زندگی خود داری بدتره ای دو رو