Dide Bogshaa

ديده بگشا ای به شهد مرگ نوشينت رضا ديده بگشا بر عدم ای مستی هستی فزا دیده بگشا ای پس از سوء القضا حسن القضا دیده بگشا از کرم رنجور دردستان علی بحر مروارید غم گنجور مردستان علی دیده بگشا رنج انسان بین و سیل اشک و آه کبر پستان بین و جام جهل و فرجام گناه تیر و ترکش خون و آتش خشم سرکش، بیم چاه دیده بگشا بر ستم در این فریبستان علی شمع شبهای دژم ماه غریبستان علی دیده بگشا نقش انسان ماند با جامی تهی سوخت لاله مرد لیلی خشک شد سرو سهی ز آگهی مان جهل ماند و جهل ماند از آگهی دیده بگشا ای صنم ای ساقی مستان علی تیره شد از بیش و کم آیینه هستان، علی دیده بگشا ای صنم ای ساقی مستان علی تیره شد از بیش و کم آیینه هستان علی