Donyaye Divooneh

خدا خودش میدونه،تنهایی یارمونه قسمت ما نبوده عشقای این زمونه یاور بی کسونه،خدا چه مهربونه حق ما رو میگیره،از دنیای دیوونه اوضاع مارو ببین شلم شول واس حرفای دل منو قلم قورت داد اومد به طرف تو بیشتر زور داشت میگی دوستش داری توام دنبال پول باش میگی قهرکرد بعد رفت تو یکی برگرد حالت بدتر،میشه از قبل اینقده زور نزن،نمیشه حالیش تو بازیچه ای،اونم دنبال بازیش اون سختیا رو خب نمیشه شمرد مجنون که مرد لیلی ارثو خورد عشق های پاک فقط تو کتاب داستانه تایم داره دوستی اینم شاهکاره و،اینم راه داره قلبو تخته میکنی میدونم گرچه سخته بازبه خودت میایی عاشق شدی اینجا انقدر موندیم همه فاسد شدیم خدا خودش میدونه عشقا همش دروغه،بازم اشکه رو گونه درد دل اسیرم به سوی آسمونه بسوزه چشم حسرت که چشم به راهمونه میخواد که ما جدا شیم ازتو خدا زمونه دل گله داره صد هزارتا بیشتر هرکی رسید سرراه به ما نیش زد میگن تقدیربوده عشق تعریف شده ولی زندگی واسه من تحریف شده که معنایی نداره باهم بوندن دیگه فایده ای نداره با هم مودن، یکی میبره اون یکی شکست میخوره قلبش ازتو یکم ترک میخوره ولی باز میخواد کنه بتونه کاری چرا واسه دوستی بازم بهونه داری پس حقتو بکش وتلخو تو بچش مزش بد کنه حالتو بیشتر که بزنم به تو راه به راه نیشخند که قلب کوچیکت تاکجا پیش رفت باز در اومدی به من میگی عاشق شدی بسه همه اینجا فاسد شدیم