Romania +18

[ورس یک – مهراد هیدن] صبح پا میشم تا که از خواب دو سه حبس کام دوتا رولِ افغان مغز بازتر شِه اَ پایِ وندام هوشیار تیز مثلِ لبِ زنجان لِوِل آپ میشه هر سال آرتیست تاپ ناچ اینترنشنال * خوارِ بدخواهم بیفو میزنم خام میاد توویِ بشقاب میره زیر چنگال کینگ نمیشه هر سیمبایی نمیبُره تیغِ هر نینجایی دیر بِجُنبی ته پیتزایی یهو دیدی خوردی سنگین لایی بُرد و باخت بُردُ ما ترجیح دادیم وقت نیست دایی بخوای غمگین باشی تکرار یه باره توو هر بیست سالی آدزش کمه باشی یه همچین جایی میخوان امضا ازم مایه‌های برجام امروزو دارم تخممه فردام خوبه واقعا جام و بکامه اَیام کردم هفت خانُ رد رُستمِ دستان کفتارا تعظیم جلو موفاسا سلطان جنگل حیوون غول آسا بهم میگن حتی راکستار توو ناسا میام پایین هفت روزِ بعد توپ سوباسا [کورس] من فرصت نمیدم دروازه ببینم میکوبم توش مثل کریس من فرصت طلبم شغلمه علناً که بکنم مو به تن سیخ من عادت ندارم آدم ببینم هیچکی توو لِولم نیست من غُدم غلطم تخمم حداقل رتبم یکِ هر لیسته [ورس دو – شایع] رکابی مشکی تنمه گل توو داشبوردِ بِیلیز عقبه تهرانو دوس دارم خیلی خفنه میبینن مارو خودشونُ جر میدن همه دشمن همیشه قوی دید مارو هیچ موقع نداشتم شبیه این حالو رفیقا شبیه شخصیتِ بدِ فیلمانو من شیر شاهمو میره پیش‌ کارو بده دو بکس میشینه به دلو میبینن ما رو چی بشه یهو به ما میرسه برو دیگه رسیده وقتش دِرو تکست میاد آقا ارادت داریم هات باکس توو اتاق سه تا درباری صبح رونالدو شب اهل کثافت کاری میدن به همه یکی و به ما دهتایی در میاد اَ جیب دوتا پر و پیمون زیر لامپ دود میشه ناب گلِ تهرون با تیشرت میچرخیم توو زمستون همیشه پُره توو خونه مهمون باندای شهر عاصیه اَ ما خودتون باشین دیگه کافیه نَما فانتزیاتون عادیه برام الکل و گلِ اسمی بگام میده شبا [کورس] من فرصت نمیدم دروازه ببینم میکوبم توش مثل کریس من فرصت طلبم شغلمه علناً که بکنم مو به تن سیخ من عادت ندارم آدم ببینم هیچکی توو لِولم نیست من غُدم غلطم تخمم حداقل رتبم یکِ هر لیسته من فرصت نمیدم دروازه ببینم میکوبم توش مثل کریس من فرصت طلبم شغلمه علناً که بکنم مو به تن سیخ من عادت ندارم آدم ببینم هیچکی توو لِولم نیست من غُدم غلطم تخمم حداقل رتبم یکِ هر لیسته