Kare Ma +18

[ورس یک – ویناک] هر کی دیدتمون میگه کار ما بهتره بد بِچا میرن میمونه خانواده تهش هی میگن توو رپفارسی واژه های بده من و دکی یه دونه میچوقیم شاعرانه منش انگار دارم میختو میگیرم گروگان چون که همه میگن توو فلوم میریزم فلوراید یهو رایم عوض میکنم میچینم ملودایم گلوبال شده موزیکام میپیچن مرو وان ترکیب ما دو تا میگن شگفت انگیزانه یه لیریک رو با هم بنویسیم دریک خریداره موزیکامون الآن دیگه مود بریک دنس میاره حوری دو آتیشه ها بهم میگن بهشت همین جائه میزنم رد مال تا مرز وان رفیق دارم بند چهار تا قندهار داداش فنا از تهران تا ون به راهن معلومه پِی سبک مان آیندگان رپم شده شوالیه بریتانیایی حاجیتون مافیاست ولی نی ایتالیایی سیسامون خارجی لا این تریپا ایرانی داشی موزیکا پلِیه وقتی دویست تا میگازی فلکس کن تلسکوپ باید بگیری ما رو ببینی جا تلفن یه M4 بغلمه میرم تووی دل گرگ تلپرت میشم شمرون به پیمود یکه فلوم موزیک داره تم گود بیا نیاوران بگم زبل کجام با ما باشی همه چی رواله مثل هِسویام (HESOYAM) کف ایران میچوقم با اینکه اِل اِیه (LA) کلاهم با داداشم سروش یه چیزی زدیم پلیه مدام کارم نابی رپم شده بازرگانی شعرها میره زیر لب همه مثل ناس افغانی فن آهنگامی هد میزنی با اربابی سیسم حتی مایه داریه داداشی با دمپایی صدامون میزنن ستونای رپفارس بدخواهام سوراخن همشون مثل کراکس دیل نمیکنم با چاقالا میزنم وانس چشا بلادیه بیشتر از آژیر الگانس جلو واینَس، یه دیوونه جلو آینست داشی میده کدو بایننس نمیتونی کنی گلو باهام حبس قطب های شمال تهرانیم ترپی ان دو تا دی ماهی جفتمون نورث ساید بکن سوییساید، میام سراغت چاقی به هوا مادرم رفتم پی مناجات یه کاری نکن سر کاتانا بره دو تا جات با دکی زدیم روو دست شعر مولانا چهار تا ورقه تیمت دقیقا مثل اوماها بلوفه حرفات، بالاخره که میگیرمت تو رو بزنگاه موزیکامون نابی، روشنه موتور گنگا بِ بِ بلاد شمرون، دکتر رپفا [ورس دو – هیپهاپولوژیست] جانی ام ولی جون آدما رو نجات میدم جانی ولی امید خونوادست یه بار میگم من مثل اونام که توو مشروبت ترامادول میریزن ساقی ام ولی * آدما رو به باد میدم اولین بار که خواست بیاد اتاقم اِتِل مادرم ترسید یه موقع نکننم غزل قبل اینکه درو وا کنه زد بهم تِلِف توو اتاقت یه پنجه بوکس و یه گرمی دل پله های دادسرا رو میکردم بالا پایین الکل خونم بود 225 درصد دیگه رپو نمیکنم زندگی برگرده که لکه سیاهی نیاد لای پروندم هود منو داره همونقدر که بروکلین (Brooklyn) مِی اِیو (M.A) من معتاد رپفا ام ببریدم NA و توو اتاقم روو تختمم میندازم یه زنیو یه شب توو این شب ها میرم توو خواب ابدی آدیداس با ویناک میپوشم کاری باهام داری داش لاینام وایرال ک کی* توو سابقت خودمم توو ایران صاایران مادی چیه شیرم توو مادیات تا همینجا دارم چاقال برو بذار باد بیاد سلامتی دکی فنا الآن شدن بلادی من قدیمی ام، صفر تا صدم قویه گادزیلام شدم کاسب ترپ بهم میگن دراپ دیلا پول تاکسی داشتم به پاهام گفتم باهام بیا پونزده سال طول کشید صدر چارت بیام دافا ازم عکس لیک میکنن از پارتی فیمسی سروش از این به بعد پاپ بیا ولی شرمنده، یه ورم ان این پاپی ها یه سری ها نژاد پرستن هی میگن وایتی بهم میگن اوستا حتی سیاه ها آفریقا کاسبمم لایف استایلم جنسه کارم روز و شب میگه دکی همیشه باش ندیدمت دور و بر انگار کف کتونیم میندازه کف هودو برق میگن دکی طلاییه، اصلا نداریم رو تو شک میگن ترپ دکی جواهری گوهر ادبیات رو کردی با ترپ زن و شوهر ستونام صدام میزنن دکتر وُرد وایت ولی هنوز در باتلا وا میشه نوشهر شیرا تهرون رفیقامن، نهایت باشی شغال برید برای کَریر مردتون بکنید گودال فرار کنید جمع بشن بلاد شمرون و شمال ما رو یه ایران میشناسن نمیخواد بکنی سوال ویناک دکی