Jadval O Roya

یه روز کارمون می‌گیره اینو که علی گفت حمید یه‌ وری شد و کرد به زمین تف به ته هرچی می‌رسیم هست یه دری قفل گفت «مادرم ثابت کرده پدریشو» دیگه نوبت منه اگه کم بذارم داره یه‌کمی افت آخه از وقتی آقام رفت ماها درد می‌کشیدیم، با ما حرف می‌زد و دیگه ناراحت نبودیم خانوم مورفین آرام‌بخش هیچ‌وقت نشون نداد مامان ضعف علی که دید حمید داغونه پرسید چی‌کار می‌کنی با پولت خوش‌تیپ؟» گفت «کارمون بگیره، می‌رم یه جا که عشق قانونه، جرم نی آسمونش از هوای آلوده پر نی دیگه به مادرم نکنه یه صابخونه توهین امـشـب دیـگـه چـیـز خـاصـی نـیـسـت بـاهـامـون فـقـط مـایـیـم و جـدول و رویـاهـامـون امـشـب دیـگـه چـیـز خـاصـی نـیـسـت بـاهـامـون فـقـط مـایـیـم و جـدول و رویـاهـامـون زیر تیر چراغ برق می‌شه با عشق یه‌جا رو اجاره کرد جدوله نظاره‌گر سه‌تا جوون که به فکر تراولن سامان گفت «می‌سازه آدما رو دوری و بوسیدش» قطع کرد، گذاشت گوشیو تو جیبش گفتن «دختره رو می‌خوای؟» گفت «آره مثل غرب و شرق که سوریه رو می‌خوان یه مظلوم که با ترس و لرز پیروزیه رو می‌خواد فقیری که برگ و طعم کوبیده رو می‌خواد و لاشخوری که از خودش دفاع نداره زبون طوطیه رو می‌خواد بی‌تابم، ولی هنوز سرد نشدم سبزتر از پارکمون کی دیده؟ کارمون می‌گیره صبحا کنار اون بیدار می‌شم خوابمون شیرینه کسی آدرسمو خواست، بگین آسمون می‌شینه» امـشـب دیـگـه چـیـز خـاصـی نـیـسـت بـاهـامـون فـقـط مـایـیـم و جـدول و رویـاهـامـون امـشـب دیـگـه چـیـز خـاصـی نـیـسـت بـاهـامـون فـقـط مـایـیـم و جـدول و رویـاهـامـون زمین یه کره‌ی مریضه، آدم داره همه خندیدن و علی گفت «اینو تاریخ یادم داده جوک نمی‌گم» همه مزه می‌زدن و اون دردای دلو لقمه می‌کرد حرفاشو قورت می‌داد از اون سینه‌سوخته‌ها که لخت نمی‌شن خلاصه بارش سنگین بود، ولی تا نمی‌شد آخ نمی‌گفت تو کاخ کافرو می‌دید و آدم شاخ می‌دید می‌گفت «شششـ… همه ظاهرفریبین» گفت «وقت شادیه، ساکت نشینین» دستشو انداخت رو شونه سامان و حمید گفت این‌جوری دامادو نبین کارمون بگیره حتماً شامه رو زدیم مگه نه سامان؟ یه‌سر هم می‌آیم پیش تو حمید بی‌خبر از این‌که یه روز پولا رو می‌کشه بالا، می‌گه «همه دودرین»