Bi Maarefat

رفتی از پیشم که جای من برات کی زندگیشه لعنتی هرجا میرم خاطره هامون زنده میشه پا گذاشتی رو دلی که بعده تو میدونی دیگه آرزوش مرگه همیشه طاقت ندارم این روزا هرجا که میرم همه دنبال بهونن لابه لای طعنه هاشون بحثو سمتت میکشونن دنبال زخم زبونن عادت ندارم من به این اوضاع چقد بی معرفت میشه یه آدم آبرو واسم نذاشتی حتی پیش خونوادم همه چیمو پات دادم این رابطه شاید واسه تو عادی بود اما من عاشق توقعم از عشق یکمی زیاد بود فکرو خیال تو هی میده آزارم کارم شده هر شب دلتنگی و گریه تا صبح بیدارم طاقت ندارم این روزا هرجا که میرم همه دنبال بهونن لابه لای طعنه هاشون بحثو سمتت میکشونن دنبال زخم زبونن عادت ندارم من به این اوضاع چقد بی معرفت میشه یه آدم آبرو واسم نذاشتی حتی پیش خونوادم همه چیمو پات دادم