Talaagh

بشنو همسفر من از اين قصهء تلخ راه دشوار ای تو تك چراغ اين شب تار اين كه گذشتن از كنار قصه ها نيست اين كه یه تصوير از سقوط آدما نيست ما بی تفاوت به تماشا ننشستيم ما خود درديم اين نگاهی گذرا نيست سفر چه تلخه در امتداد اندوه حس كردن مرگ لحظهء ويرانی كوه همپای هر بغض شكستن و چكيدن از درد غربت بی صدا فرياد كشيدن بشنو همسفر من با هم رهسپار راه درديم با هم لحظه ها را گريه كرديم ما در صدای بی صدای گريه سوختيم ما از عبور تلخ لحظه قصه ساختيم از مخمل درد به تن عشق جامه دوختيم تا عجز خود را با هم و بی هم شناختيم تنهایی رفتيم به عجز خود رسيديم با هم دوباره طعم تنهایی چشيديم شايد در اين راه اگر با هم بمانيم وقت رسيدن شعر خوشبختی بخوانيم