Untitled track

به اون که چشماشو بسته نمیشه ماهو نشون داد روزی صدبار خودمو لعنت کردم واسه روزایی که نمیتونم برگردم من صاف بودمو تقدیر کج رفت خواست با خودم درگیرتر شم باز خودمو لعنت کردم واسه روزایی خوبی که از دستم رفت سوار بود همیشه به عقلم قلبم نفهمیدم با خودم چند چندم من واسه حرفایی که زدم واسه تک تک اخمای پدرم غروبی که گفت دلی بشکونم یا هر چی که تو دنیا باعثش بودم آره من بد کردم به خودم بیشتر از قبل دنیا برام کادو پیچ میکرد و هی میدیدم بیشتر غرقم خواستم با هیشکی دشمن نباشم بمونند آدما کلا برا من هر کیم از خودم بهتر میدیدم سعی کردم باهاش جفت شم برابر گم شدم تو مستیا هرشب نمیخواستم جلو هرسگی خم شم من دنبال یه لات سربالا لا به لای این پیکا میگشتم هی زدم هی زدم شاید دنیا کنه باهام شکل عوض ولی یه جوری همه راه رو بستن انگار همه تلخیا باهام رل زدن این دنیا یه شهر تیره بود تو این شهر یه مرد نیمه جون که تو دستاش یه قلب شیشه بود ساکت موند تو هر نفس یه روزم مجبورم شد بخنده پیش روت همه راهارو تنهایی رفتم لخت میگشتم تو سرمای هر شب خورد شدمو لبخند زدم تا هیشکی نفهمه تو موضع ضعفم یهو دیدم اوضاعم سرپا نیست دیدم خودمو خیلی آوردم پایین میدونستم لشگرم تنهایی ولی میشمردم ببینم چندتاییم فهمیدم آدما چقدر آشغالن من به این آشغالا چقدر باج دادم هی میگفتم چت شده پسر شل کردن یعنی تو رو خودت وایسادن نتونستم ببخشم کارامو هی میخورم هر روز خودمو که لعنت به منی که پیاده میرم هر کی بتونه واسم قیافه بگیره این دنیا یه شهر تیره بود تو این شهر یه مرد نیمه جون که تو دستاش یه قلب شیشه بود ساکت موند تو هر نفس یه روزم مجبورم شد بخنده پیش روت