Shab Haye Entezar

قسم به نگاهت به چشم سیاهت که عشق و امید آفریده بسی، آفریده بسی چه شب تا سحر در جدایی تو دل تپیده بسی به یادت چه شب ها سرشت بهار از تو دیده بسی به یاد تو دل غم کشیده بسی خیر ندیده بسی ای غافل از تنهایی من بی تو منم و آهی در روزگار سیاهی در خلوت آغوش چون دلدار نبود راهی دیگر ندارم پناهی وای از شبها آن حکایت ها از برای من آن شکایت ها رشته ای اگر که گسسته از برای من جانا قلب من اگر چون شکسته جان فدای تو جانا روزگارم اگر چه سیه شد آن همه آرزیم تلف شد که در آیی ز در جانا هر شب آن عهد دیده براهم سینه ام پر زدرد و ز آهت کی برات سحر جانا