Soghoot

دلم نیامده که لحظه ای رها کنم تو را عذاب پای من شکستنت بهانه شد فدا کنم تو را دلم نیامده که از خودم جدا کنم تو را به بت پرستیم قسم نشد بمانی و خدا کنم تو را در من غمی شبیه یک خزان است که هر چه میکشم از آن است چیزی به پایانم نمانده با این تنی که نیمه جان است برای بردن تو از یاد حتی زمان هم ناتوان است دیدی از هر چه ترسیدم همان شد بهای عشقمان گران شد همیشگی ترین سکوتم سقوط من چه بی زمان شد تنها پناهم از نبودت این گریه های بی امان شد تو نا تمام من شدی ولی غمت ادامه دار اس یک قلب زندانی همیشه ترسش از طناب دار است میبوسم این زخمی که جا مانده هنوز از خاطراتت این زخم زیبا را نمیبندم چون از تو یادگار است در من غمی شبیه یک خزان است که هر چه میکشم از آن است چیزی به پایانم نمانده با این تنی که نیمه جان است برای بردن تو از یاد حتی زمان هم ناتوان است دیدی از هر چه ترسیدم همان شد بهای عشقمان گران شد همیشگی ترین سکوتم سقوط من چه بی زمان شد تنها پناهم از نبودت این گریه های بی امان شد