Tehran

کمه جا واسه من تو تهران خیره شده الان به کی چشمات داره این زمستونم میره نه دیگ تو نمیشه پیدات هرشب کفه تهران خیره به ایرلاین عکساتو میبینم تا خواب بره چشمام منو یادت نی انگار جالبه مارو یادت نی دیگ هرجا نیازم داشتی بودم و یادت نی دیگه اون همه خاطره ی خوب و بدو یادت نی دیگه گریه های پشت خطتو یادت میزدم بیرون سرت مهم نبود ساعت چند بود مشکل تو بودو ولی من میرفتم تا گردن توش میچرخوندمت شهرو تا دمه صب برم از هوش اون همه حاله بده دوتاییو یادت نی دیگه الان فاصلمون روز و شبه برعکسه هم اومدم دست بکشم رو موهات رفت عکس بعد سرم اومدی چون تو بودی تنها ترس من الان منو این فصل سرد و یادت نی دیگه کمه جا واسه من تو تهران خیره شده الان به کی چشمات داره این زمستونم میره نه دیگ تو نمیشه پیدات هرشب کفه تهران خیره به ایرلاین عکساتو میبینم تا خواب بره چشمام منو یادت نی انگار عکساتو میبینم تو پیج رفیقامون هرروز خنده هات مثه همیشن هنوز ولی منو به اون روزی که رفتی دوختن انگار بهتر نمیشه هیچی که بدترم میشه هرروز تو سرم کلی حرف دارم باهاتو نیستی همرو روندم از خودم نمونده هیشکی هنو تا ۵ صب بوکانم حتی وقتی سرده پا اتیش نگا کله شهر اینجان و تو نیستی کمه جا واسه من تو تهران خیره شده الان به کی چشمات داره این زمستونم میره نه دیگ تو نمیشه پیدات هرشب کفه تهران خیره به ایرلاین عکساتو میبینم تا خواب بره چشمام منو یادت نی انگار داره یسره میکوبه تو سرم داره میپره همه فکره تو از سرم خونه میرمو خودمو توی تنهایی میبرم خودم یه تنه همه حرفامو بت زدم