Nameh

چرا این بارون غم بند نمیاد صدامو بستی دیگه درد نمیاد منو تو فرق داریم با هم رفیق تنهاییاتم سکوت سرد شبا درمون بی کسیاتم مسیر خونه‌ی عشق توی دلم گم شده بود جوهر نامه‌ی آخر رو ورق خشک شده بود شاید این تقدیر ما بود طنین زخمای خاموش کاش بره فصل سیاه حک بشه عکسای ما روش تو این شهر کوچیک هنوز هست امید برگشت یه لحظه خوبی نداره حاصل حسرت بهتره دستای من از رو تنت دور بمونه جای تو شمعارو باز فوت میکنم دونه دونه منو تو فرق داریم با هم رفیق تنهاییاتم سکوت سرد شبا درمون بی کسیاتم مسیر خونه‌ی عشق توی دلم گم شده بود جوهر نامه‌ی آخر رو ورق خشک شده بود نمیبره خوابم صدات میزنم من شبا وقتی تو اتاقم نمی خوام ببینم اسمتو دیگه هنوزم هوای دلم ابریه هنوزم جوابم بهت منفیه هنوزم نفسم واسه تو میره راحت واسه تو به هر دری سر میزنم از تو با پروانه ها حرف میزنم از روی سادگیمه نکنه مهر تو اون چشمای تو ساختگیه نمی‌خوام جاده‌ی قلبم له بشه باره دیگه تشنه‌ی نوازشم خستم از حرفای پوچ کاش واست هوا بشم بوسه‌ی باد لمس بشه روت خستم از هر باری که قول میدی و شک داری توش خستم از چشمای خیست با همه زخمای روش منو تو فرق داریم با هم رفیق تنهاییاتم سکوت سرد شبا درمون بی کسیاتم مسیر خونه‌ی عشق توی دلم گم شده بود جوهر نامه‌ی آخر رو ورق خشک شده بود