Roozhaye Roshan

روزای روشن خداحافظ سرزمین من خداحافظ خداحافظ خداحافظ روزای خوبت بگو کجا رفت تو قصه ها رفت یا از اینجا رفت انگار که اینجا هیچکی زنده نیست گریه فراوون وقت خنده نیست گونه ها خیسه دلا پاییزه بارون قحطی از ابر میریزه همه با هم قهر همه از هم دور روزا مثل شب شبا سوت و کور روزای روشن خداحافظ همه عزادار سر به گریبون مردا سر دار زنا تو زندون نه تو آسمون نه رو زمینیم انگار که خوابیم کابوس می بینیم نوبت میگیریم گیج و بی هدف واسه مردن هم باید رفت تو صف روزا و شبا اینجور میگذرن هرجا که میخوان مارو میبرن روزای روشن خداحافظ سرزمین من خداحافظ خداحافظ خداحافظ آخه تا به کی آروم بشینیم حسرت بکشیم گریه ببینیم ای زن تنها مرد آواره وطن دل توست شده صدپاره پاشو کاری کن فکر چاره باش فکر این دل پاره پاره باش همه عزادار سر به گریبون مردا سر دار زنا تو زندون پاشو کاری کن فکر چاره باش فکر این دل پاره پاره باش