Deli Khoon

غم عشقت بیابون پرورم کرد فراقت مرغ بی بال و پرم کرد به مو گفتی صبوری کن صبوری صبوری عاقبت خاکسترم کرد مو که دلم خونینه شکسته و غمگینه از این غم تا به کی باید بسوزم نمیدونی چه ها اومد به روزم مو که آشفته حالم چون ننالم شکسته پر و بالم چون ننالم همه گویند دیگر ناله کم کن تو آیی در خیالم چون ننالم مو که دلم خونینه شکسته و غمگینه از این غم تا به کی باید بسوزم نمیدونی چه ها اومد به روزم