Jenset Kharab Bod

منم همون روانی که هی به خودش زخم زد همه رو پس زد که بگه برگرد درست از اون زمانی که بارتو بستی زدی شکستی چقده پستی حواس تو به من نبود که بد آوردم همش من که دلم واسه تو بود آخه چی دیدی ازش تو جنست خراب بود روی چهرت نقاب بود کاش میشد بگی همه این بازیا یه خواب بود آره جنست خراب بود تو‌ فکرت فرار بود همه حرفات شعار بود به خیالت اشتباهت همین یه بار بود جاتو گرفته ابرای تاريک شهر يه حسی میگه بهم از روی پل بپر بهتر ميشه همه چى يه خاطرم واست همه جا بشين بگو رفت و خودش جا زد يادت نره اون كه چيزى نميگه عاشق تره يادت نره رو دستاى غريبه خوابت نره