Loop +18

[ورس یک – آرما] دو ساله توو یه لوپ قفلم منتظرم در بیاد یه روز کلتم شاید یه روز مُردم شاید تنگ میشه دلمم به روم عمراً نیارم شاید خودمو تهش به زور کُشتم تا اینجاش هم کنارت که سوخت عمرم آتیش زیر همه چی کشیدم بسوز پشتم نفهمیدم چرا دور شدی ازم هر کاری کردم تو کور شدی بدتر نفهمیدم چرا حرصی فراری نفهمیدم چجوری گفتی حسی نداری نفهمیدم چرا باز هم موندم نفهمیدم چرا هر چی بود واست خوندم نفهمیدم چرا میموندم میرفتی نفهمیدم چرا میمردم میخندید نفهمیدم منم هیچکدومشو کاش یه بار کنار میذاشت این غرورش رو گفت عاشقت میمونم یادم نرفت این دروغشو یادم نرفته هر چی خواست گفته * هم نبود که من جیبام قرصه جلوم قر و قاطیه و ترکیبام بمبه برو باهاش حال میکنی هر کی بات … بدون یه جور دیگه دوستت داشتم وگرنه بخوام یکی شبو تا صبح میخوابه جات تو توو زندگیم 2 فیس ترینی منم حالم بهم میخوره از جفت قیافه هات واقعا شاید دیگه نبینمت بهتره با اینکه سخته یهو ندیدنت یک شبه واقعا شاید از من متنفری نمیتونم کاریت کنم با یه مخ رد فریک واقعا نشناختمت فیک بودن اکتات همه تو با آدما خب فرق میکردی حتی فیک بوده همین فرق داشتنت دلم تنگ شده برا یه سال پیش شبا دنبال ستاره ها سوار ماه شیم برای همه عجیب باشیم هیچی نباشه عادی دلم تنگ شده برا یه سال پیش آخر میچرخه کارما بهت یه جا میگه وقتی کارت پیش من گیره، دلت یه جا دیگه چقد کوبیدی تو قلبمو رک شاید بیاد یه روز بدونی خب قدرمو تو نمیدونم چمه کلا الآن نمیدونم چرا باید واقعاً خل شم برات بخوام ذوق کنم الکی با ذوق کردنت لوس شی و بغلت کنم محکم شبا هیچی نمیاد یادش یه ذره میخواد نگاهم کنه حرفاشو ساکت بزنه با اینکه با حرفش میشکنه دلم باز با اشک بغلش میکنم خوابش ببره تا کی میخوای هی لج کنی ولی من تهِ قلبم باز حسم تویی هر کاری کردم تو هی بد شدی نمیدونم میخوای کی بس کنی [کورس – سینا ساعی] این قلب بزرگ، بی جواب نمیمونه این کلافگی زوده با خودت قرارت چی بوده، چی بوده این قلب بزرگ، برای کی سوخته اون حواسش نیست دوره قدرتو الآن نمیدونه، نمیدونه، نمیدونه [ورس دو – سینا ساعی] نمیکُشه این ضربه تو رو از کاه کوه نکن تووی مغزت درست نکن دستتو مشت ریلکس بابا ریلکس اونی برندست که خشمشو کشت کلی کار داری دیگه بسه معطلی باید خودتو بسازی توو این شهر لعنتی مگه ککش هم گزید پس الکی فکرتو نذار سر هر خری هی وایب میکنی با اون که شعورش صفره مرورش شروع استرسه کدومش راسته و کدومش قِصه حسی رو که داری آخه دروغه، حرصه منم مثل تو ام اگه همه چیمو میذاشتم بعد خرابش میکرد به خودم میگفتم انتقام میگیرم و صد عذابش میدم اما این یعنی خودزنی تووی این بازی رُک بازنده من میشم اون که دلش نمیسوزه پس چرا من خودم هی با زخمه ور میرم یادت رفته مثل که اعتماد به نفس ببین، از این فرکانس بترس قول میدم جلوتر یه حس جالب هست نذار حالا که رفته حتی بشه قاب عکس تو هم مقصری اگه از این طفره بری بده اگه از این نگذری وقتت نمیگذره روحتو که بشناسی قلبت نمیشکنه تو رو میشناسم ارزشت بیشتره نساز توو سرت مدام فرضیه خودتو ببخش این غبار رد میشه اگه تو اونی که افسار آیندتو میدی دست یه آدم اشتباه اوضاعت بد خیطه تو ولی باهوش تری از اینا نمیگم که بذار پا روو قدیم مدیم ها درسشو برداری بار اومدی قوی باز بشو برای ساختن یه قانون جدید پذیرا تهران که نمیده به هیچی تضمین، چرک و خرابه توو پارتی هاش دنبال چی میگشتی، عشق و علاقه؟ تو آرامش میخوای، پس عملش کن نه با اینا که میزنن هفت قلم جنس رو آدم های جدید ببین مهمه اکیپ حقته بیشتر به خودت برسی جا همه خط هایی که توو مخت ترکید باید خط دور سمی های دورت بکشی ته سینت، یه جایی توو قلبتو بگرد مطمئنم که کلیدها هم دست خودتن منم کنارتم اینجام بکن روو من حساب زیاد تنهایی هم از پس این هزارتو بر میای [کورس – سینا ساعی] این قلب بزرگ، بی جواب نمیمونه این کلافگی زوده، با خودت قرارت چی بوده، چی بوده این قلب بزرگ، برای کی سوخته اون حواسش نیست دوره قدرت رو الآن نمیدونه، نمیدونه، نمیدونه