Bi Daar

اینام مثل من تواَن، آدمن، خونواده دارن شب و روز پی لقمه نون، کارگر یا تو اداره شاید از ما بودن، تنها موندن، گرچه اشکال از تو نیست بیا پشتشون باشیم، بنویس اعدام نکنید چکاره‌اید بگید اعدام نشه؟ بگو بینم اصلاً به تو چه؟ دستور خدا دست ماهاست، قانونِ مملکت جلوته هموطنه، ربط می‌گیره، درد داره، درد هم که تو رپ می‌شینه حالا بگو، کدوم خدا به تو جونی رو میده که از من می‌گیره؟ مجرمن، اراذلن، فیلم داریم، اینا قاتلن مستنده، واضحه، ثابت شده جرم باز بگم؟ باز بگو، بحث چوبهٔ داره وقت یه طلاس ولی جون هزاره برنمی‌گرده اگه اشتباه کنی، خون درو می‌کنه هرکی خون بکاره اشتباه؟ فیلمای واقعی داره. هر فیلمی بیاری میشه ساختگی باشه متهم فرصت دفاعیه داره از قبل حکم دادن که دفاع نمی‌ذاره مدرکی بالاتر از اعتراف نیست بیا ببرمت یه ماه توی انفرادی ببین چطور ضد خودت داستان ببافی نه فقط تو که هر عشق لاتی داستان برا؟ یه راه فرار گاهی مرگ هم یه راهِ نجاته برات، شاید تهدید شدن خانواده‌ش نذار! شاید بخواد بکُشیدش با صدای اذان اصلاً فکر کنیم محکوم نیست اصلاً همه آزاد هیشکی محبوس نیست مگه خود تو واسه عدالت حبس نکشیدی حالا تو بم بگو پس حق مقتول چی؟ اونم خود تو به کشتن دادی وقتی خوندی تو گوشش که دشمن ماییم ما که آزادی‌خواهیم، دست خالیم گفتی بزنه تا تو توی قدرت باشی دست خالی؟ اللهی؟ هنو توییتاتونو داریم تو انباری: موساد بین ماست، تفنگ داریم یه راست میریم بالا سر هرکی از ما نیست اونام از خودتونن، نفوذی باروت فرستادید بینمون تا بسوزیم میدن بهونهٔ سرکوب خوب بتون دست اونارم رو می‌کنیم یه روزی اصلاً بهم بگو اینا دین دارن؟ تو بگو حق وکیل دارن؟ اگه جاسوسای اسرائیل باشن؟ همه‌شون بچه‌های ایرانن. توی حکم قاضی جای بحث نی که اصلاً ایرادم نگرفته که تجدید نظر حکم قانونی صادره قطعیه غزل مربوط نیست به کسی که رپ میگه فقط دادگاهی که نداره استقلال منصف نیست نداره اعتبار حالا که باز بحث بالا گرفت بین ما من رپ می‌کنم، تو چش بذار نذار فکر کنن بسته چشمات بنویس نه به اعدام نذار بعدِ شب شب بشه باز بنویس نه به‌ اعدام می‌تونیم رو تو قلبت بکار بنویس نه به اعدام بیا جلو تا این در بشه باز بنویس نه به اعدام