Baramgardoun

یه روز و روزگاری بود همه چی عالی بود توی دلا پر از عشق پشت پرده خالی بود سخت نبود این دنیا خدا همین حوالی بود اون شبا چه حالی بود این آسمون آبی نیست گل رو طرح قالی نیست سفیدا سیاه شدن و جا واسه خوشحالی نیست دیگه بین خودمونم جا خودمون خالی نیست واسه پرواز بالی نیست برم گردون عقب که برداشته ترک قلبم یه طرف روحم یه طرف برم گردون عقب که این راه و نرم بیراهه فقط دیواره همش یادمه اون قدیما خوشحالی دلیل نمی خواست همه خودشون بودن و این بودش خیلی خاص یه جوری دور هم بودیم انگار خونه همینجاس داستانای خوبم انگاری فقط همیناست برم گردون عقب که برداشته ترک قلبم یه طرف روحم یه طرف برم گردون عقب که این راه و نرم بیراهه فقط دیواره همش