رسم من

هرچه دارم از تو دارم ای همه دار و ندارم با تو آرومم و بی تو بیقرار بیقرارم هرچه دارم از تو دارم ای همه دار و ندارم با تو آرومم و بی تو بیقرار بیقرارم گفتی باشم حالا هستم، چشم به راه یه نگاهت میدونم منو میبین که نشستم سر راهت با تو کوچه های بن بست میرسن به کهکشونا با تو بیراهه یه راهه ،به نشون بی نشونا اونا که از تو نشونی روی پیشونی ندارن داغشون رو دلشونه خم به ابرو نمیارن رسم من فرشتگی نیست، من که درگیر زمینم تو خودت اینو میخواستی من یه آدمم همینم اونی که رو دوش خستش یه امانت از تو داره گاهی کم میاره اما این امانتو میاره